Paul Bloom, kendi kitaplarının bile eleştirmenler tarafından tam olarak okunmadığını fark etmesiyle, okuma alışkanlıkları üzerine ilginç bir gözlemde bulunuyor. Yazar, olumlu eleştirmenlerin bile genellikle kitabın ilk bölümlerine odaklandığını, geri kalanını ise yüzeysel geçtiğini belirtiyor. Hatta, meslektaşı filozof Martha Nussbaum'un da benzer bir durumdan şikayet ettiğini, kitaplarının sadece giriş bölümlerinin incelendiğini aktarıyor. Bloom, bu durumun sadece kendisi veya Nussbaum'a özgü olmadığını, kendi kişisel okuma alışkanlıklarının da bu gözlemi desteklediğini itiraf ediyor; ofisindeki onlarca kitaptan sadece birkaçı hariç hiçbirini bitirmediğini söylüyor.
Matematikçi Jordan Ellenberg'in Amazon Kindle okuyucularının işaretlediği pasajları analiz ederek geliştirdiği "Hawking Endeksi" de bu bulguyu destekliyor. Bu endeks, popüler kitapların bile çok düşük oranlarda tamamlandığını gösteriyor. Örneğin, Stephen Hawking'in "Zamanın Kısa Tarihi" adlı kitabı, adını bu endekse veren, ancak çok az kişinin sonuna kadar okuduğu bir eser olarak biliniyor. Bloom, bu ölçütün kusurlu olabileceğini kabul etse de, genel bulgunun doğru olduğuna inanıyor: insanlar, özellikle belirli türdeki kurgusal olmayan kitapları bitirme eğiliminde değil.
Yazar, bu durumun basit bir matematiksel olasılığa dayandığını öne sürüyor. Bir kitabı okumaya başladığımızda, her sayfadan sonra kitabı sonsuza dek bırakma ihtimalimiz %1 bile olsa, bu oran birikerek kitabın sonuna ulaşma olasılığını ciddi şekilde düşürüyor. Örneğin, 100 sayfalık bir kitabı bitirme olasılığı %36'ya, 300 sayfalık bir kitabı bitirme olasılığı ise sadece %5'e iniyor. Bir kitabı bitirmek, onu tekrar tekrar ele almayı gerektiriyor ve her bırakışta tekrar başlama olasılığı %100 değil. Bu durum, okuma alışkanlıklarımızın ve kitaplarla ilişkimizin derinlemesine bir analizini sunuyor.
İnsanların kitapları bitirme oranlarının şaşırtıcı derecede düşük olduğunu ve bunun basit bir olasılık hesabıyla açıklanabileceğini ortaya koyuyor.