Kimya sektörü mikroplastiklerin organlara sızdığını on yıllardır biliyordu
Öne çıkanlar
- 1974 yılındaki deneyler, yutulan PVC parçacıklarının iki saatte hayati organlara ulaştığını gösterdi.
- Dava arşivlerindeki belgeler, sektör yöneticilerinin bu bulguları şirket içi yazışmalarda tartıştığını belgeledi.
- Uzmanlar şirketlerin kamuoyuna karşı sessiz kaldığını belirtirken sektör temsilcileri bilimsel tartışma sürecini savundu.
Kimya sektörünün, yutulan mikroplastik parçacıklarının hayati organlara ulaşabildiğini on yıllardır bildiği ortaya çıktı. Los Angeles Times tarafından yayımlanan incelemeye göre şirketler, konuya dair risklerin uzun süredir farkındaydı. Dava süreçlerinde gün yüzüne çıkarılan ve arşivlenen şirket içi belgeler, bağımsız bilim insanlarının vücuttaki plastik birikimini ve zararlarını yeni araştırmaya başladığı bu dönemde sektörün konuya dair geçmiş bilgisini gözler önüne serdi.
Alman bilim insanı Gerhard Volkheimer, 1974 yılındaki bir bilimsel toplantıda yutulan PVC plastik parçacıklarının kan dolaşımına geçebildiğini gösteren araştırmasını sundu. Deneylerde köpek ve domuz gibi hayvanlara PVC yediren Volkheimer, iki saat içinde bu parçacıkların karaciğer, beyin, akciğer ve diğer dokulara sızdığını tespit etti. Araştırmacının insanlar üzerinde patates nişastasıyla yaptığı benzer deneyler de bu maddelerin kana ve anne sütüne karıştığını kanıtladı. Belgeler, kimya üreticisi Union Carbide yetkililerinin bu çalışmayı kendi iç yazışmalarında bir korku hikayesi olarak andığını ortaya koydu.
Stanford Üniversitesi epidemiyoloğu Tracey Woodruff, kimya şirketlerinin mikroplastik kaynaklı riskleri bilmelerine rağmen kamuoyuna karşı sessiz kaldıklarını belirtti. Amerikan Kimya Konseyi temsilcisi Craig Davis ise bu görüşe karşı çıkarak kanıtlar üzerindeki tartışmaların bir sessizlik olmadığını, sağlam bilimin bu şekilde ilerlediğini savundu. Güncel araştırmalar insan kanında, plasentasında ve anne sütünde mikroplastik bulmaya devam ederken sektör içi eski belgeler University of California, San Francisco ve Columbia University arşivlerinde tutuluyor.
Bu özet yapay zekâ ile hazırlanmıştır; ayrıntılar ve doğrulama için orijinal kaynağa başvurun.