1986'da Palermo'da gerçekleşen Maxiprocesso, tarihin en büyük mafya davasıydı ve basın locasında İtalyan kamu entelektüeli ve yazar Leonardo Sciascia da vardı. Hayatı boyunca İtalya'daki yolsuzlukla mücadele eden Sciascia, mafyanın bir efsane değil, canlı ve gerçek bir tehdit olduğunu eserleriyle ortaya koydu. Davanın önde gelen savcılarından Giovanni Falcone'nin de belirttiği gibi, birçok İtalyan mafyayı Sciascia'nın kitaplarından öğrendi. Yazarın dedektif romanları (gialli) ve tarihi araştırmaları (inchieste) büyük satış rakamlarına ulaştı.
Caroline Moorehead, The Times için davayı takip ederken Sciascia'nın kitaplarından etkilenmiş, bu inatçı adamın adalet takıntısının kökenlerini merak etmişti. Kırk yıl sonra, İtalya hakkında derin bilgiye sahip bir biyografi yazarı olarak Moorehead, "A Sicilian Man" adlı kitabıyla bu soruyu yanıtlıyor. Kitap, Sciascia'nın biyografisi olmasının yanı sıra, İtalyan siyasetinin çarpık kültürünün de bir tarihçesi niteliğinde. Sciascia, 1921'de Sicilya'nın Racalmuto köyünde doğdu ve çocukluğundan itibaren mafyanın adadaki etkisine tanık oldu.
Sicilya'nın geri kalmışlığı, okuryazarlık oranının düşüklüğü ve feodal yapısı, mafyanın güçlenmesine zemin hazırladı. Sciascia, yerel "capo"ları ve onların sessiz iletişim biçimlerini gözlemleyerek mafyayı yakından tanıdı. Bir mafya üyesinin borcunu ödemeyen bir dükkan sahibinin kızının saçını okşayarak "Neredeyse canlı gibi görünüyor" demesi gibi olaylar, Sciascia'nın zihnine kazındı. Moorehead, Sciascia'nın "mafyanın kodları ve omertasıyla işleyen adalet biçiminin, çoğu Sicilyalı için dişsiz bir hükümetten daha gerçek olduğunu" fark ettiğini belirtiyor.
Leonardo Sciascia'nın eserleri, İtalyan mafyasının gerçekliğini ve toplumsal etkilerini gözler önüne sererek, bu örgütün bir efsane değil, derinlemesine kök salmış bir güç olduğunu anlamaya yardımcı oldu.