İran'da yaklaşık 16 gündür süren iletişim karartması, aslında daha kalıcı bir sistemin canlı testi niteliğinde. Hükümet, protestolara yönelik baskıcı önlemlerin ardından, sadece güvenlik soruşturmasından geçmiş elitlere küresel web erişimi sağlarken, 90 milyon vatandaşı bir iç ağa (intranet) kilitleyecek bir sistem inşa ediyor. Hükümet sözcüsü Fatemeh Mohajerani, uluslararası erişimin en az Mart ayı sonuna kadar geri gelmeyeceğini doğrularken, Filterwatch adlı İran internet sansürünü izleyen kuruluş, erişimin "asla eski haline dönmeyeceğini" belirten hükümet kaynaklarına atıfta bulundu.
Bu durum, İran'ın girişimini benzersiz kılıyor; zira diğer otoriter devletler, nüfusları çevrimiçi olmadan önce duvarlarını inşa etmişti. İran ise zaten serbest düşüşte olan bağlantılı bir ekonomiyi kapatmaya çalışıyor. Filterwatch tarafından elde edilen gizli planlama belgelerine göre "Barracks Internet" adı verilen bu mimaride, küresel web'e erişim yalnızca sıkı bir güvenlik beyaz listesi aracılığıyla sağlanacak. Dijital haklar araştırmacısı Mahsa Alimardani, rejimin en çok korktuğu şeyin İranlıların kendi gerçeklerini anlatması ve işlenen suçların belgelenmesi olduğunu belirtiyor. Daha önce 2013'ten beri "beyaz SIM kartlar" ile yaklaşık 16.000 kişiye kısıtlamasız küresel internet erişimi sağlanmış olsa da, şimdiki fark ölçek ve kalıcılık. Mevcut karartma, iki kademeli erişimi geçici bir baskı değil, varsayılan hale getirmek için tasarlanmış altyapıyı test ediyor.
Bu karartmanın ekonomik maliyetleri oldukça yüksek. İran iletişim bakan yardımcısı günlük kaybı 4,3 milyon dolar olarak tahmin ederken, NetBlocks gerçek maliyetin günlük 37 milyon doları aştığını belirtiyor. 10 milyondan fazla İranlı geçimini doğrudan dijital platformlardan sağlıyor. Örneğin, protestolardan önce günde yaklaşık 320.000 gönderi yapan Tipax gibi büyük bir kargo şirketi, şu anda sadece birkaç yüz gönderi işleyebiliyor. Hükümet, kapatma emirlerine uymadığı gerekçesiyle ülkenin ikinci büyük mobil operatörü Irancell'in CEO'sunu dahi görevden aldı.
İran, halihazırda küresel internete bağlı bir ekonomiyi ve toplumu, benzeri görülmemiş bir ölçekte ve kalıcılıkta iç ağa dönüştürerek vatandaşlarının bilgiye erişimini ve ekonomik faaliyetlerini kökten kısıtlamayı hedefliyor.