Mike Arnaldi'nin "Yazılım Geliştirmenin Ölümü" başlıklı yazısına atıfta bulunan bu makale, yapay zekanın yazılım geliştirme süreçlerini kökten değiştirdiğini kabul etmekle birlikte, insan faktörünün önemini vurguluyor. Yazar, kendi iş akışının yapay zeka ile dramatik bir şekilde dönüştüğünü belirtiyor; artık güvenlik açıkları, hatalar veya yeni özellikler gibi konuları doğrudan yapay zekaya devrederek uygulamasını sağlıyor. Son aylarda bu yöntemle onlarca düzeltme yayınladığını ifade ediyor. Ancak, Arnaldi'nin gözden kaçırdığını düşündüğü kritik nokta, yazarın yapay zeka tarafından üretilen her değişikliği, her davranış modifikasyonunu ve yayınlanan her satırı titizlikle incelemesidir.
Makale, yazılım geliştirme sürecindeki darboğazın artık kod yazma hızından, kodu gözden geçirme becerisine kaydığını savunuyor. Yazar, Mike Arnaldi'nin sıfır kod yazarak iki saatte bir Polymarket analiz aracı oluşturmasını bir zafer olarak değil, farklı bir açıdan değerlendiriyor. Güvenlik açıklarını düzeltirken sadece testlerin geçip geçmediğini kontrol etmekle kalmayıp, saldırı vektörünün gerçekten kapanıp kapanmadığını, yapay zekanın gözden kaçırdığı uç durumlar olup olmadığını ve yapılan düzeltmenin doğru çözüm olup olmadığını sorguladığını belirtiyor. Benzer şekilde, yeni bir özellik yayınlarken mimariye uygunluğunu, geriye dönük uyumluluğu ve kendi sorumluluğunu üstlenebileceği bir çözüm olup olmadığını anlamanın kritik olduğunu vurguluyor. İncelemeyi bıraktığı an, yayınladığı şeyden sorumlu olmayı da bıraktığı an olduğunu ifade ediyor.
Bloomberg Terminali örneği üzerinden, bir ürünün pahalı olmasının kodun zorluğundan değil, finansal piyasaları, düzenleyici gereksinimleri, veri bütünlüğünü ve sistem güvenilirliğini anlayan, yıllarca zihinsel modeller oluşturmuş insanların arkasında durmasından kaynaklandığını açıklıyor. Son olarak, yazar, Mike Arnaldi'nin kırk yıllık en iyi uygulamaların artık güncelliğini yitirdiği konusundaki fikrine katılıyor. Kod inceleme süreçleri, sprint planlaması ve daha fazla geliştiricinin daha fazla çıktı anlamına geldiği varsayımı gibi birçok uygulamanın yeniden düşünülmesi gerektiğini belirtiyor. Ancak bu değişimin, bir framework veya paradigma değişikliğinden öte, yazılım geliştirmenin temelinde yatan bir dönüşüm olduğunu ve insan sorumluluğunun vazgeçilmezliğini koruduğunu vurguluyor.
Yapay zeka yazılım geliştirme süreçlerini hızlandırsa da, insan müdahalesi, eleştirel inceleme ve nihai sorumluluk, kaliteli ve güvenilir yazılımın temelini oluşturmaya devam ediyor.