Current Biology dergisinde yayımlanan yeni bir araştırma, ineklerin bilişsel yeteneklerine dair yaygın varsayımları sarsıyor. Çalışma, Veronika adında bir kahverengi İsviçre ineğinin, bilimsel tanıma uygun şekilde, bir güverte fırçasını kaşınmak için etkili bir araç olarak kullandığını ortaya koydu. Veronika, fırçayı ağzıyla ustaca manipüle ederek, dilinin altına yerleştirip dişleri arasına sıkıştırarak sabit bir tutuş sağlıyor ve kaşınmak istediği farklı bölgelere yönlendiriyordu. Bu gözlem, alet kullanımının "bir amaca ulaşmak için harici bir nesnenin mekanik bir arayüz aracılığıyla manipülasyonu" tanımına tam olarak uyuyor.
Araştırmacılar, Veronika'nın 10 deneme serisinde fırçayı nasıl kullandığını dikkatle kaydetti. İnek, arka kısımlarını kaşımak için fırçanın kıllı ucunu seçerken, vücudunun daha hassas, alt bölgeleri için sap ucunu tercih etti. Bu tutarlı ve adaptif seçimler, davranışın tesadüfi olmadığını açıkça gösterdi. Çalışma yazarı ve bilişsel biyolog Alice Auersperg, görüntüleri izlediğinde bunun kaza olmadığını hemen anladığını belirtti. Veronika'nın bu "egosantrik" alet kullanımı, yani aracı kendine yönelik kullanması, primatlar dışında bir memelide daha önce bildirilmemiş bilişsel bir başarı olarak kabul ediliyor.
Bu bulgular, ineklerin yeteneklerinin hafife alındığını ve alet kullanımının "bilişsel esnekliğin zorlu bir testi" olduğunu öne sürüyor. Araştırmacılar, ineklerin 10.000 yıldan uzun süredir insanlarla evcilleştirilmiş hayvanlar olarak birlikte yaşadığını ve Veronika'nın bir çiftçinin yoldaşı olarak insan yapımı bir ortamda bu davranışı öğrenmek için bolca zamanı olabileceğini belirtiyor. Bulgular, çiftlik hayvanlarının zekasına dair varsayımların, gerçek bilişsel sınırlamalardan ziyade gözlem eksikliklerini yansıtabileceğini vurguluyor.
Bir ineğin adaptif şekilde alet kullanması, hayvan zekasına dair mevcut varsayımlarımızı sorgulatıyor ve gözlem eksikliklerinin bilişsel sınırlarla karıştırılabileceğini gösteriyor.