Amerika Birleşik Devletleri ve diğer birçok ülkede nakit kullanımına olan düşkünlük azalırken, elektronik ödemeler günlük ticarette baskın hale gelmiştir. Ancak, nakdin otomasyona ne kadar elverişli olduğu şaşırtıcıdır; öyle ki, bir banknot bile bir veritabanı işleminin basit bir vekili gibi hissedilebilir. Nakdin yaşam döngüsü otomasyonla başlayıp bittiğinde, "e-nakitten" ne kadar farklıdır ki? Bankacılığın değişen doğası, nakit otomasyonunun artışını yansıtır: Onlarca yıl önce, tüketiciler bankacılıkla genellikle "passbook" hesapları aracılığıyla etkileşime girerken, zamanla ülke çapındaki seyahat ve iletişim, çekler aracılığıyla bankalar arası para transferlerinin yaygınlaşmasına yol açmıştır. Günümüzde ise, maaş çekleri otomatik olarak hesaplara yatırılmakta ve nakit ihtiyacı, banka görevlileri yerine makinelerden karşılanmaktadır.
Nakit yönetimi, banknotların küçük, kolay saklanabilir ve değerli olması nedeniyle risklerle doludur. Bankacılık dünyasındaki otomasyon, başlangıçta banka şubeleri içinde güvenilir ve güvenli nakit yönetimini sağlamaya odaklanmıştır. İçeriden hırsızlığa karşı birincil önlem, bankaların titiz defter tutma süreçleri sayesinde hırsızlığın keşfedilmesiydi, ancak bu defter tutma işi 1950'lerde bile şaşırtıcı derecede yoğundu. ATM'lerin tarihi genellikle sadece ATM'lere odaklanırken, bu makale IBM'in bu alandaki rolünü inceliyor. İş otomasyonunda önemli bir oyuncu olan IBM'in, banka nakit yönetimi çabalarında nihayetinde başarısız olması şaşırtıcıdır; zira muhasebe işlemlerini yapan makinelerde baskın bir güçtü. Ancak, IBM'in bankacılık ürünleri mirası, ATM'leri daha ilginç bir bağlama oturtmakta ve sonraki IBM modellerinin yetersiz benimsenmesine rağmen, çabaları o kadar etkili olmuştur ki, daha sonraki ATM'ler IBM'in bazı imza tasarım konseptlerini miras almıştır.
Bankacılıkta nakit otomasyonunun evrimi ve IBM'in ATM gelişimindeki beklenmedik başarısızlığına rağmen sektöre bıraktığı kalıcı tasarım etkisi, modern finansal sistemlerin temelini oluşturmuştur.