Büyüyen organizasyonlarda yöneticiler arasında önceliklerin hizalanması, sıkça karşılaşılan bir problem haline geliyor. Yazar, bu sorunu çözmek için bir Google Sheet üzerinde geliştirdiği 'Hizalanma Oyunu'nu anlatıyor. Kuruluşlar büyüdükçe, çalışanlar arasında örtük varsayımlar ve öncelikler konusunda farklılıklar ortaya çıkıyor. Sorunlar üzerinde genellikle fikir birliği olsa da, hangi sorunların daha önemli olduğu konusunda anlaşmazlıklar yaşanabiliyor. Bu durum, kararların alınmasında ve çabaların dağılmasında önemli bir etken oluyor. Yazar, herkesin en önemli konular üzerinde hemfikir olduğu bir netlik ortamı yaratma arayışına giriyor.
Başlangıçta, öncelikleri sıralama (stack ranking) egzersizleri yaparak işe başlıyor. Bu sıralamaları diğer yöneticilerin de yapmasını isteyerek farklılıkları tartışıyor ve ortak bir sıralama üzerinde uzlaşmaya çalışıyor. Bu süreç, verimli sohbetlere yol açsa da, ikiden fazla kişi olduğunda daha yapısal bir yaklaşıma ihtiyaç duyuluyor. Bu noktada, birden fazla kişinin tek bir konuda anlaşmasını sağlamaya odaklanan 'oylama teorisi' (voting theory) devreye giriyor. Ancak, oylama teorisinde bile her zaman işe yarayan evrensel bir algoritmanın bulunmadığı, çoğunluğun bile farklı konularda farklı tercihlere sahip olabileceği belirtiliyor.
Makale, özellikle Kemeny-Young yöntemini öne çıkarıyor. Bu yöntem, tüm oylayıcılar arasındaki toplam anlaşmazlığı en aza indiren bir sıralama algoritmasıdır. Bir anlaşmazlık, bir oylayıcının A'yı B'ye tercih etmesi, diğerinin ise B'yi A'ya tercih etmesi durumunda ortaya çıkar. Kemeny-Young, en az tercih takası gerektiren sıralamayı bulur. Yöntemin dezavantajı, genellikle bir 'uzlaşma çözümü' sunması ve herkesi tam olarak tatmin etmeyebilmesidir. Ancak, asıl faydası, hangi maddelerin tartışmalı olduğunu ve hangi oylayıcıların yanlış hizalandığını net bir şekilde göstermesidir. Bu sayede, sıralama bir emir listesi olmaktan ziyade, önemli konuşmaları tetikleyen bir araç olarak işlev görür.
Ekiplerin öncelikler üzerinde şeffaf bir şekilde uzlaşmasını sağlayarak daha etkili karar alma süreçlerine ve kaynak dağılımına olanak tanıyan bir yöntem sunuyor.