Hindistan'daki kadın işçiler, yapay zeka algoritmalarını eğitmek amacıyla saatlerce rahatsız edici ve istismarcı içerikleri izlemek zorunda kalıyor. Bu "hayalet işçiler", küresel teknoloji şirketleri için içerik moderasyonu yaparak, platform kurallarını ihlal eden görüntü, video ve metinleri sınıflandırıyor. Jharkhand eyaletinden 26 yaşındaki Monsumi Murmu gibi moderatörler, günde 800'e kadar video ve görseli değerlendirerek, yapay zekanın şiddeti, istismarı ve zararlı içerikleri tanımasını sağlıyor. Bu iş, makine öğrenimindeki son gelişmelerin temelini oluştursa da, çalışanlar üzerinde derin psikolojik etkiler bırakıyor.
Murmu, başlangıçta uyku sorunları yaşadığını, rüyalarına işlediği görüntülerle uyandığını belirtiyor. Zamanla duygusal olarak uyuştuğunu, ancak yine de bazı geceler travmatik rüyaların geri döndüğünü ifade ediyor. Araştırmacılar, bu duygusal uyuşmanın ve ardından gelen psikolojik sorunların içerik moderasyon işinin belirleyici bir özelliği olduğunu vurguluyor. Sosyolog Milagros Miceli, içerik moderasyonunu "tehlikeli iş" kategorisine sokarak, ölümcül endüstrilerle kıyaslıyor. Çalışmalar, bu işin kalıcı bilişsel ve duygusal gerginliğe yol açtığını, travmatik stresin en belirgin risk olduğunu gösteriyor. İşyerinde destek mekanizmaları olsa bile, önemli düzeyde ikincil travma devam ediyor.
Hindistan'da 2021 itibarıyla yaklaşık 70.000 kişinin veri açıklama işlerinde çalıştığı ve bu pazarın 250 milyon dolar değerinde olduğu tahmin ediliyor. Bu işgücünün büyük bir kısmı kadınlardan oluşuyor ve yapay zekanın ilerlemesi için görünmez bir bedel ödüyorlar. Bu durum, yapay zeka teknolojisinin etik boyutlarını ve bu teknolojiyi mümkün kılan insan emeğinin sömürülmesini gündeme getiriyor.
Yapay zekanın gelişimi için yapılan içerik moderasyonunun, bu işi yapan kişiler üzerinde derin psikolojik etkiler bıraktığı ve etik sorunları beraberinde getirdiği göz ardı edilemez bir gerçektir.