Yazar, lise bandosu mezuniyet törenlerinde yaşadığı bir gözlemle makalesine başlıyor: Bazı öğrenciler için bu anın hayatlarının zirvesi olabileceği düşüncesi onu hüzünlendiriyor. Bu durumdan yola çıkarak, oğluna "zirveni ertele" öğüdünü veriyor ve gerçek hayatta erken bir aksiliğin aslında iyi bir şey olduğunu savunuyor. Dağ sıralarını bir metafor olarak kullanarak, her bir katmanın bir insanın yaşam yörüngesini temsil ettiğini açıklıyor. Yazar, ebeveynleri tarafından aşırı korunan K-12 öğrencilerinin üniversite kabul sürecinde gerçeklikle ilk kez karşılaştığını belirtiyor ve bu sürecin bir dönüm noktası olduğunu vurguluyor.
Makale, "güçlü" ve "zayıf" kavramlarını "güçlü" (powerful) ve "savunmasız" (vulnerable) kavramlarından ayırıyor. Güçlü ve savunmasız dışsal faktörlerle (üniversite, para, unvan) ilgiliyken, güçlü ve zayıf içsel durumlarla ilişkilidir. Yazar, "Gerçekliğini bilen ve kabul eden güçlüdür" şeklinde ilk ISEE Lemmasını ortaya koyuyor. Gerçeklikten çok sapmanın (aşırı gerçeklik: fantezi, narsisizm; veya gerçeklik altı: anksiyete, depresyon) sorunlara yol açtığını belirtiyor. Fantezinin gerçeklikle çarpışmasıyla başlayan ve depresyona sürükleyen, ardından tekrar fanteziye kaçışla devam eden bir kısır döngüyü açıklıyor.
Yazar, yaşam yörüngesini Entelektüel (Intellectual), Sosyal (Social), Ekonomik (Economic) ve Duygusal (Emotional) olmak üzere ISEE bileşenlerine ayırıyor. İkinci ISEE Lemması ise "İyi oluş (wellness), ISEE yörüngeleri arasındaki boşluklarla ters orantılıdır" diyor. Yani, bu alanlar arasındaki dengesizlik arttıkça, kişinin genel iyi oluş hali azalır. Makale, hayatın farklı yönlerinde dengeli bir gelişim ve gerçeklikle uyumlu bir yaşam sürmenin önemini vurguluyor.
Yaşamın farklı alanlarındaki dengeli gelişimin ve gerçekliği kabullenmenin kişisel iyi oluş üzerindeki kritik etkisini ortaya koyuyor.