Güney Atlantik Anomalisi uzay araçlarını ve uyduları tehdit ediyor
Öne çıkanlar
- Van Allen iç radyasyon kuşağı Güney Atlantik üzerinde 200 kilometre yüksekliğe kadar iniyor.
- Manyetik alan zayıflığı uydularda arızalara ve Japonya'nın Hitomi aracının parçalanmasına yol açtı.
- Anomalinin merkezi her yıl yaklaşık 0,3 derece hızla batıya sürükleniyor.
Güney Atlantik Anomalisi (SAA), Dünya'nın iç Van Allen radyasyon kuşağının yeryüzüne 200 kilometre kadar yaklaştığı özel bir manyetik bölgeyi temsil ediyor. Yerkürenin manyetik dipolü ile dönme ekseni arasındaki merkez kayması nedeniyle oluşan bu bölgede manyetik alan şiddeti diğer noktalara göre zayıf kalıyor. Bu durum, tuzaklanan yüklü parçacıkların atmosferin üst katmanlarına inmesine ve alçak yörüngedeki araçların yoğun iyonlaştırıcı radyasyona maruz kalmasına yol açıyor.
İlk kez 1958 yılında tespit edilen anomalinin sınırları jeomanyetik alanın zayıflamasıyla birlikte genişlemeye devam ediyor. Bölgenin en yüksek yoğunluğa sahip çekirdeği yılda yaklaşık 0,3 derece hızla batıya doğru sürükleniyor. Bu sürüklenme hızının Dünya çekirdeği ile yüzeyi arasındaki dönüş farkıyla doğrudan ilişkili olduğu belirtiliyor. Ocak 2021 verilerine göre akı merkezi yılda 0,23 derece güneye ve 0,34 derece batıya kayma sergiliyor.
Bölgedeki yüksek radyasyon seviyesi Uluslararası Uzay İstasyonu için ek zırh ihtiyacı doğururken Hubble Uzay Teleskobu geçiş sırasında morötesi detektörlerini kapatıyor. Geçmişte SpaceX Dragon kapsülünde geçici aksaklıklara ve Japonya'nın Hitomi X-ışını uydusunun yön bulma sistemini devre dışı bırakıp parçalanmasına neden olan bu etki, astronotların görme alanında kayan yıldız benzeri parlamalar oluşturan kozmik ışın olgusuna da yol açıyor.
Bu özet yapay zekâ ile hazırlanmıştır; ayrıntılar ve doğrulama için orijinal kaynağa başvurun.