Yazar, dört ay önce Doublepoint'teki işinden ayrılarak Pedrique ile birlikte kendi girişimini kurmaya karar verdi. Yaklaşık altı aydır Pedrique ile küçük bir proje üzerinde çalışıyorlardı ve yazar, onunla bir iş kurmak istediğine dair yeterli sinyali aldığını hissetti. Kendi finansal durumu iyi olduğu için, yazarın ideal senaryosu, mevcut MVP ile fikir üzerinde çalışmak, onu hayata geçirmeye çalışmak ve eğer işe yaramazsa başka bir şey denemekti. VC fonlamasını ancak bir şeyler gerçekten yoluna girdikten sonra, mantıklı olup olmadığına bağlı olarak düşünmeyi planlıyordu.
Ancak Pedrique için bu ideal senaryo geçerli değildi. Kendi işini kurmak için biriktirdiği paranın tükenmek üzere olduğunu ve yakında gelir elde etmek için serbest çalışmaya başlaması gerektiğini belirtmişti. Yazar tam zamanlı olarak işe dahil olduğunda, bir kişinin tam zamanlı, diğerinin ise geçimini sağlamak için yarı zamanlı çalıştığı bir dinamiğe geri dönmek istemediler. Bu durum, yatırım alma kararını kaçınılmaz hale getirdi. İki kurucu ortağın birbirine güveni tamdı ve bu fırsatı kaçırmak istemediler. Bu, yazarın ideal seçimi olmasa da, artık bir iş oldukları ve bu kararın şirket için en iyisi olduğu sonucuna vardılar. Böylece Skald adını verdikleri girişim için yatırım arayışına girdiler.
Dört harika melek yatırımcıdan (aralarında yazarın eski patronları da dahil) ve ardından erken aşama bir fondan (Broom Ventures) yatırım almayı başardılar. Yazar henüz bir maaşa ihtiyaç duymasa da, eşitlik ilkesi gereği artık bir maaşı vardı. Yatırımcıların hepsi başarılı şirketlerin kurucularıydı ve girişime büyük destek sağlıyordu. Bu süreç, yazarın başlangıçtaki planlarından sapmasına neden olsa da, şirketin hayatta kalması ve büyümesi için atılması gereken bir adım olarak görüldü.
Girişimcilerin ideal vizyonları ile ortakların finansal gerçeklikleri arasında denge kurma zorunluluğunu ve bunun getirdiği kararları gözler önüne seriyor.