DX CTO'su Laura Tacho'nun 450'den fazla şirkette 121.000 geliştirici üzerinde yaptığı son araştırmaya göre, geliştiricilerin %92,6'sı ayda en az bir kez yapay zeka kodlama asistanı kullanıyor; yaklaşık %75'i ise haftalık olarak bu araçlardan faydalanıyor. Bu veriler, yapay zekanın artık iş akışının ayrılmaz bir parçası haline geldiğini gösteriyor. Ancak, yapay zeka ilk ortaya çıktığında %10 civarında bir üretkenlik artışı sağlarken, bu oranın o zamandan beri sabit kaldığı ve bir "üretkenlik platosu"na ulaşıldığı belirtiliyor. Geliştiricilerin haftada ortalama 4 saat zaman kazandığını ifade etmelerine rağmen, bu zaman tasarrufu da son çeyreklerde durağanlaşmış durumda.
Araştırma, yapay zeka tarafından yazılan ve ana depoya veya üretim ortamına insan müdahalesi olmadan birleştirilen kod miktarının arttığını ortaya koyuyor. Kasım 2025 ile Şubat 2026 arasındaki verilere göre, tüm üretim kodunun %26,9'u yapay zeka destekli olup, bu oran bir önceki çeyreğe göre %22'den yükselmiş durumda. Özellikle günlük yapay zeka kullanıcıları için, birleştirilen ve üretime geçen kodun neredeyse üçte biri yapay zeka tarafından yazılıyor. Yapay zeka, işe alım sürecini de önemli ölçüde hızlandırıyor; "10. Pull Request'e ulaşma süresi" gibi kritik bir metrik yarı yarıya azalmış durumda. Bu durum, yeni çalışanların, proje değiştiren mühendislerin veya teknik iş akışlarına dahil olan mühendis olmayanların karmaşık kod tabanlarına daha hızlı adapte olmalarına yardımcı oluyor.
Ancak, yapay zekanın şirket performansı üzerindeki etkisi ikiye ayrılıyor. İyi yapılandırılmış organizasyonlarda yapay zeka bir destekleyici rol oynarken, sorunlu şirketlerde mevcut zayıflıkları ve süreç eksikliklerini daha da belirgin hale getiriyor. Bazı şirketler müşteri odaklı olaylarda iki kat artış yaşarken, diğerleri %50 düşüş görüyor. Bu da yapay zekanın tek başına bir çözüm olmadığını, ancak doğru ortamda kullanıldığında büyük faydalar sağlayabileceğini gösteriyor.
Yapay zeka araçlarının yaygınlaşmasına rağmen geliştirici üretkenliğindeki artışın sabit kalması ve yapay zekanın organizasyonel olgunluğa göre farklı etkiler yaratması, teknoloji entegrasyonunun karmaşıklığını ortaya koyuyor.