Yirminci yüzyılın başında elektrikli araçlar kadınlara pazarlandı

Otomotiv sektörünün geliştiği yirminci yüzyılın başlarında üreticiler elektrikli araçları ağırlıklı olarak kadın sürücülere yönelik pazarladı. İçten yanmalı motorların 1911 yılındaki elektrikli marş icadına kadar el krankıyla çalıştırılması, duman ve gürültü yayması bu tercihte belirleyici rol oynadı. Buna karşılık tek bir anahtarla kolayca çalışan ve egzoz gazı üretmeyen elektrikli otomobiller, temiz ve konforlu bir alternatif olarak öne çıktı.

General Electric gibi şirketler, cıva buharlı redresörlere dayanan şarj istasyonu reklamlarında şık giyimli kadın figürlerini kullanarak bu pazarlama stratejisini destekledi. Elektrik mühendisi Peter Cooper Hewitt tarafından geliştirilen cıva buharlı redresör teknolojisi, şebekeden gelen alternatif akımı doğru akıma çevirerek bataryaların yaklaşık 12 saatte dolmasını sağladı. Erken dönem kullanıcılarından Fannie Goodnow, 1908 model Bailey Victoria Phaeton aracını bu sistemle şarj etti.

S.R. Bailey şirketi ilk modellerinde Thomas Edison'ın geliştirdiği alkali bataryaları tercih etti fakat ilk sürümlerde yaşanan sızıntı sorunları nedeniyle kurşun asit bataryalara yöneldi. Standart menzili 64 ile 80 kilometre arasında değişen araç, standart olmayan şarj soketleri ve altyapı eksiklikleri gibi zorluklarla karşılaştı. Henry Ford'un Model T üretimini artırması ve içten yanmalı motorların yaygınlaşmasıyla Bailey, 1915 yılında fabrikasını sattı.