Çamaşır makinelerinin evlere girmesi neden on yıllar sürdü

Elektrikli çamaşır makineleri 1910'lu yıllarda piyasaya sürülmesine ve buzdolabının yarı fiyatına satılmasına rağmen evlerde yaygınlaşması onlarca yıl aldı. İşletme tarihçisi Peter Scott'ın aktardığına göre süpürge ve buzdolabı hızla benimsenirken çamaşır makinesi statü sembolü olmaması, eğlence değeri taşımaması ve dönemin toplumsal cinsiyet rolleri nedeniyle tüketici tarafından uzun süre dirençle karşılandı. Dönemin sektörel yayınları da bu cihazların lüks veya prestij unsuru sunmadığına dikkat çekti.

Özellikle ABD'nin güney eyaletlerinde çamaşır yıkama işinin ucuz iş gücü sağlayan siyahi kadınlara devredilmesi yaygın bir gelenekti. Beyaz kadınların ağır fiziksel iş yapmasını toplumsal statüye aykırı gören bu yapı nedeniyle sektör lideri Maytag, 1930'ların ilk yarısında güneydeki satışlarını durdurdu. Üreticiler kapıdan kapıya agresif satış yöntemleriyle önce mavi yakalı aileleri, Büyük Buhran döneminde ise azalan gelirle orta sınıf kalmaya çalışan beyaz yakalıları hedef aldı. Ayrıca 1928'de 700 milyon dolarlık büyüklüğe ulaşan ticari çamaşırhaneler de ev tipi cihazlara karşı güçlü bir pazar üstünlüğü kurdu.

İlk nesil yarı otomatik makinelerin giysileri sıkma merdanelerinden elle geçirmeyi zorunlu kılması zaman tasarrufunu engelledi ve büyük durulama tekneleri yüzünden cihazlar geniş alan kapladı. Üreticilerin Ar-Ge yerine patent davalarına odaklanması da teknolojik gelişimi geciktirdi. Çamaşır makinesinin ticari çamaşırhanelere karşı kesin zaferi ancak İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki ekonomik refah, tam otomatik modeller ve çamaşırhanelerin yaygınlaşmasıyla 1950'li yıllarda geldi.