Jon Sterling, Stacks Project'ten ilham alarak kendi dijital bilgi alanını oluşturma arayışına girdiğinde, mevcut araçların yetersizliğini fark etti. Bu deneyim onu, başta Jekyll üzerinde Sheafy ve daha sonra kendi başına geliştirdiği OCaml tabanlı Forester olmak üzere kişisel bilgi yönetim araçları yaratmaya yöneltti. Andy Matuschak'ın "evergreen notes" (sürekli güncel notlar), Niklas Luhmann'ın Zettelkasten yöntemi ve dijital bahçecilik gibi fikirlerden beslenen Sterling, yıllar içinde küçük, konu odaklı notları hipermetin şeklinde biriktirme pratiğine odaklandı. Forester'ın tasarımı da bu "sürekli güncel" not felsefesi üzerine kuruldu.
Ancak, Sterling zamanla bilimsel ilerleme için "evergreen notes" kullanırken büyük bir sürtünme yaşamaya başladığını fark etti. Kendi "Orman"ını (Forester sistemini) farklı bir şekilde kullanmaya başlamasının nedeni buydu. Bu sürtünme, özellikle temel anlayışlar değiştiğinde, örneğin kategori teorisindeki set teorik temellerden univalent temellere geçiş gibi durumlarda, mevcut bilgi yapısının yeniden düzenlenmesinin zorluğundan kaynaklanıyor.
Yazar, bir kategori teorisi "ormanı" inşa ettikten sonra, temel tanımların yetersiz kaldığını ve tüm sistemini yeniden yapılandırma ihtiyacı duyduğunu belirtiyor. Bu durum, bilgi birikiminin zamanla bir "entelektüel hurdalığa" dönüşme potansiyelini ortaya koyuyor; çünkü eski, modası geçmiş veya yanlış temellere dayalı bilgiler, yeni anlayışlarla uyumsuz hale geliyor ve büyük bir yeniden düzenleme çabası gerektiriyor. Bu makale, kişisel bilgi yönetim sistemlerinin uzun vadeli sürdürülebilirliği ve evrimi üzerine önemli sorular ortaya koyuyor.
Kişisel bilgi yönetim sistemleri, temel anlayışlar değiştiğinde bilginin yeniden yapılandırılması zorluğu nedeniyle zamanla bir "entelektüel hurdalığa" dönüşebilir.