16 Eylül 1979 tarihinde, iki aileden toplam sekiz kişi, Doğu Almanya'dan Batı Almanya'ya ev yapımı bir sıcak hava balonuyla kaçarak tarihe geçti. Bir buçuk yıldan fazla süren titiz hazırlıklar sonucunda gerçekleşen bu eşsiz başarı, üç farklı balon denemesi, çeşitli modifikasyonlar ve ilk başarısız girişimin ardından geldi. İlk deneme Doğu Almanya yetkililerini alarma geçirmiş olsa da, polisler ikinci ve başarılı uçuştan önce kaçakları tespit edemedi.
Soğuk Savaş döneminde, Doğu Almanya, Batı Almanya'dan ağır tahkimatlı iç Alman sınırı ve Berlin Duvarı ile ayrılmıştı. Bu sınırlar, gözetleme kuleleri, mayın tarlaları, silahlı askerler ve yasa dışı geçişleri engellemek için çeşitli önlemlerle donatılmıştı. Doğu Alman sınır birliklerine, "ateş emri" (Schießbefehl) dahil olmak üzere her türlü yolla Batı Almanya'ya iltica etmeyi engelleme talimatı verilmişti. Elektrikçi ve eski Doğu Alman Hava Kuvvetleri tamircisi Peter Strelzyk ile duvarcı Günter Wetzel, ülkeden kaçma arzularını paylaşıyorlardı. İlk başta helikopter yapmayı düşündüler ancak motor temin edemeyeceklerini anlayınca, bir televizyon programından veya dergi makalesinden ilham alarak sıcak hava balonu fikrine yöneldiler.
Strelzyk ve Wetzel, eşleri ve dört çocuklarıyla (2 ila 15 yaş arası) birlikte kaçmayı planladılar. Sekiz yolcunun ve balonun toplam ağırlığının yaklaşık 750 kilogram olacağını hesapladılar. Bu ağırlığı kaldırabilecek bir balonun 2.000 metreküp havayı 100 °C'ye kadar ısıtması gerektiğini belirlediler. Balon için gerekli kumaş miktarını ise 800 metrekare olarak tahmin ettiler. Yaklaşık 20.000 nüfuslu küçük Pößneck kasabasında dikkat çekmeden bu kadar büyük miktarda kumaş elde etmek zorluydu. Bu zorluklara rağmen, aileler kararlılıkla projelerini sürdürdü ve sonunda özgürlüğe ulaştı.
Bu olay, insan ruhunun özgürlük arayışındaki yaratıcılığını ve kararlılığını gösteren, tarihteki en cesur kaçış hikayelerinden biridir.