Makale, evlilik kurumunun Batı dünyasındaki yaygın algısının aksine, tarih boyunca ve farklı kültürlerde ne denli çeşitli olabileceğini, Güney Sudan'daki Nuer halkının "hayalet evlilikleri" örneği üzerinden inceliyor. 1930'larda antropolog EE Evans-Pritchard tarafından gözlemlenen bu gelenekte, varis bırakmadan ölen bir erkeğin adının yaşaması ve ruhunun huzur bulması için akrabaları ona bir eş bulurdu. Bu evliliklerde, gelin ailesine sığır ödemesi yapılır ve doğan çocuklar yasal olarak hayaletin çocukları kabul edilirdi. Böylece hayaletin adı yaşatılır, çocukları onun mirasını devralır ve ritüel ayrıcalıklarını üstlenirdi.
Bu düzenleme ilginç bir döngüye yol açabilirdi. Hayalet adına evlenen yaşayan erkek, aslında bir eş ve çocuk sahibi olurdu, ancak çocuklar yasal olarak hayalete ait olurdu. Bu durum, ailenin sığırlarının daha sonra yaşayan erkeğin küçük kardeşlerinin evliliklerini güvence altına almak için kullanılmasına olanak tanırdı. Hatta bazen yaşayan koca, kendisi için yasal bir evlilik yapamadan ölür ve akrabaları onun için de ölümünden sonra bir eş bulurdu, böylece hayalet evlilikleri nesilden nesile aktarılırdı. Bu karmaşık sistem, evliliklerin sadece duygusal bağlardan ziyade, miras, soyun devamı ve ekonomik faktörlerle (sığır gibi tarımsal fazlalıklar) ne kadar iç içe olduğunu gösterir.
Nuer örneği, Margaret Mead'in Samoa'daki gözlemleri gibi diğer antropolojik çalışmalarla birlikte, Batı Avrupa'nın tek eşli, ömür boyu süren, erkek ekmek kazananlı çekirdek aile modelinin evrensel bir "doğal düzen" olmadığını ortaya koymuştur. Tarihin büyük bir bölümünde bu çeşitlilik Batılılar için görünmez kalmış, ancak 20. yüzyılda antropologların raporları, evlilik ve aile yapılarının kültürel bağlama göre büyük farklılıklar gösterebileceği fikrini güçlendirmiştir. Makale, evlilik kavramının ne kadar esnek ve kültürel olarak şekillenmiş olduğunu vurgulayarak, tek bir "doğru" evlilik biçimi olmadığını savunur.
Evlilik kurumunun kültürel ve ekonomik faktörlerle nasıl şekillendiğini ve Batı dışı toplumların evlilik geleneklerinin ne kadar çeşitli olabileceğini gözler önüne seriyor.