Conway's Game of Life, basit kurallarla karmaşık desenler üreten ünlü bir hücresel otomat oyunudur. Bu oyunun en ilgi çekici yönlerinden biri, "still life" adı verilen, zamanla değişmeyen sabit desenlerin incelenmesidir. Uzun süredir devam eden bir soru, bu still life'ların ne kadarının "glider" adı verilen hareketli desenlerin çarpışmasıyla üretilebileceğiydi. 2022'de Ilkka Törmä ve Ville Salo, evrenin başlangıcından beri var olması gereken ve bu nedenle glider çarpışmalarıyla üretilemeyecek bir still life keşfetti. O zamandan beri, 154 popülasyonlu bir still life gibi daha büyük, sentezlenemeyen still life'lar da bulundu ve bu, tüm still life'ların glider ile oluşturulamayacağını gösterdi.
Ancak, bu proje, 23 popülasyonlu tüm 1.646.147 (katı) still life için açık sentez yolları sunarak, bu alt sınırı 22'den 23'e çıkarmayı başardı. Bu, Game of Life araştırmalarında önemli bir kilometre taşıdır. Bit sayısı arttıkça, incelenmesi gereken still life sayısı katlanarak artar; örneğin, 23-bit projesi, 22-bit projesine göre yaklaşık 2.4 kat daha fazla still life içeriyordu. Ayrıca, her ek bit, still life'ların bir araya gelmesi için yeni ve karmaşık yollar ortaya çıkarır, bu da sentez sürecini daha da zorlaştırır.
Projenin başarısı, büyük ölçüde bilgisayar destekli aramalara dayanmaktadır. Bu aramalar, hedeflerin yaklaşık %99.97'si için sentez tarifleri üreterek, gerçek sentez yeteneğine sahip araştırmacıların yeni fikirler gerektiren daha zorlu vakalara odaklanmasını sağladı. Tipik bir çözüm, still life'ın büyük bir kısmını üreten doğal bir reaksiyonla başlar ve ardından birçok "sentez bileşeni" kullanılarak hedefe ulaşılana kadar desenin şekillendirilmesini içerir. Bu ilk adımlar genellikle "soup search" veya doğrudan glider çarpışmaları yoluyla keşfedilir.
Conway's Game of Life evreninde, kalıcı desenlerin nasıl ortaya çıktığına dair anlayışımızda yeni bir kilometre taşına ulaşıldı.