Yazar, çevrimiçi hizmetler için kimlik veya yaş doğrulaması yapmaya mutlak bir isteksizlik duyduğunu belirtiyor. Günümüzde birçok ülkede kimlik ve yaş doğrulama politikaları giderek daha fazla tartışılıyor ve genellikle çocukların sosyal medyadan yasaklanması önerileriyle birleşiyor. Ancak yazar, bu konuda henüz iyi düşünülmüş bir öneri görmediğini, sorunların net bir şekilde ifade edilmediğini ve sosyolojik etkilerin göz ardı edildiğini düşünüyor. Ona göre, bu tür yaklaşımlar genellikle "hızlı çözüm" teknosolüsyonizmine odaklanıyor.
Makalede, yazar kişisel olarak hiçbir çevrimiçi hizmet için kimlik veya yaş doğrulaması yapmaya istekli olmadığını ifade ediyor. Örneğin, RSS akışlarını okumak, YouTube videoları izlemek (ki bu durumda alternatif olarak indirilmiş içerikleri Jellyfin üzerinden izlemeyi tercih ediyor), forumlara veya Reddit gibi platformlara erişmek, hatta açık kaynak (FOSS) projelerine katkıda bulunmak için bile kimliğini doğrulamayacağını belirtiyor. Bu tür bir gereklilikle karşılaşması durumunda, ilgili hizmeti kullanmayı bırakacağını veya Tor gibi alternatif yöntemlere başvuracağını vurguluyor.
Yazar, kendi çevrimiçi alışkanlıklarının çoğu kullanıcıdan farklı olduğunun farkında. Kendi sunucularına (fedi, RSS, mesajlaşma) erişim sağladığını ve bu hizmetlerin başkalarının içeriklerinden faydalanmak üzerine kurulu olduğunu belirtiyor. Kimlik doğrulaması taleplerinin, içerik üreticilerinin motivasyonunu ve gelirlerini olumsuz etkileyebileceğinden endişe duyuyor. Sonuç olarak, yazar için çevrimiçi kimlik veya yaş doğrulaması, hizmetlerden vazgeçmek anlamına geliyor ve bunun kendisi için büyük bir kayıp olmayacağını ifade ediyor.
Çevrimiçi kimlik ve yaş doğrulama tartışmalarının ortasında, bir kullanıcının bu tür gerekliliklere karşı gösterdiği mutlak isteksizlik, dijital gizlilik ve hizmetlere erişim özgürlüğü üzerindeki potansiyel etkilerini gözler önüne seriyor.