Makale, yapay zekanın yazılım geliştiricilerin işlerini tehdit ettiği yaygın kanısına rağmen, neden şirket CEO'larının pozisyonlarının sorgulanmadığına dikkat çekiyor. Yazar, yapay zekanın bilgi ekonomisinin "vasıflı işçileri" olan geliştiricileri otomatikleştirmesi beklenirken, yıllık milyonlarca dolar kazanan CEO'ların rolünün göz ardı edildiğini savunuyor. Bir S&P 500 CEO'sunun ortalama yıllık 17.1 milyon dolarlık tazminatının 85 kıdemli yazılım mühendisinin maaşına denk geldiği belirtiliyor. Ancak asıl maliyetin, CEO'ların yanlış kararlarının şirkete verdiği zarar olduğu vurgulanıyor.
Jack Dorsey'nin Block'taki deneyimi bu duruma örnek gösteriliyor: Dorsey, 2019-2022 arasında şirket çalışan sayısını üç katına çıkararak 12.000'in üzerine çıkarmış, ancak hisse senedi değeri %75'ten fazla düşmüştür. Ayrıca, Square ve Cash App için iki ayrı şirket yapısı kurma kararının yanlış olduğunu kabul etmiş ve 68.1 milyon dolarlık tek bir şirket etkinliği düzenlemiştir. Beş ay sonra ise 4.000 kişiyi işten çıkararak suçu yapay zekaya atmıştır. Makale, bu durumun bir yapay zeka değil, bir yönetim hikayesi olduğunu belirtiyor ve verimlilik standardının neden sadece alt kademelere uygulandığını sorguluyor.
Yazar, bir CEO'nun strateji belirleme, sermaye tahsisi, paydaşlarla iletişim kurma, belirsizlik altında yüksek riskli kararlar alma gibi görevlerinin çoğunun, yapay zekanın ego ve kişisel projeler olmadan daha iyi ele alabileceği örüntü tanıma, modelleme ve iletişim gibi işlere indirgenebileceğini öne sürüyor. Gerçekten insan yargısı gerektiren tek fonksiyonun, modellenemeyen gelecekler arasında seçim yapmak olduğunu ve bunun yılda sadece birkaç kez gerçekleştiğini belirtiyor. Bir geliştiricinin kötü kodu sınırlı bir etki yaratırken, bir CEO'nun kötü kararının tüm şirketi, milyarlarca dolarlık hissedar değerini ve binlerce işi yok edebilecek "patlama yarıçapı"na sahip olduğu vurgulanıyor. Makale, bu nedenle bir "Yapay Zeka Yöneticisi" (AEO) ve onu destekleyen küçük bir "A-suite" (AxO'lar) ekibiyle yeni bir liderlik modelini öneriyor.
Kurumsal liderlikte yapay zeka kullanımının sadece operasyonel verimlilikle sınırlı kalmayıp, stratejik karar alma süreçlerinde CEO'ların rolünü kökten değiştirebileceği bir geleceğe işaret ediyor.