Birleşmiş Milletler (BM) tarafından yayımlanan yeni bir rapora göre, dünya "küresel su iflası" dönemine girmiş durumda. İklim değişikliği, arazi bozunumu, ormansızlaşma, kirlilik ve suyun aşırı kullanımı gibi faktörler, birçok bölgenin hidrolojik kapasitesinin üzerinde yaşamasına neden oluyor. Nehirlerden gelen yenilenebilir su "gelirleri" aşırı kullanılırken, yeraltı suyu ve diğer rezervuarlardaki "birikimler" tükenmiş durumda. Raporun başyazarı Kaveh Madani, "Birçok bölge hidrolojik imkanlarının üzerinde yaşıyor ve birçok kritik su sistemi zaten iflas etmiş durumda," diyor. Madani, "su iflası"nı, bir insan-su sisteminin hidrolojik kapasitesinin ötesinde o kadar uzun süre harcama yapması ki, doğaya kabul edilemez veya geri dönülemez zararlar vermeden talepleri karşılayamaz hale gelmesi durumu olarak tanımlıyor. Bu durum, ani ve kısa süreli "su krizi" teriminden farklı olarak, uzun vadeli ve geri döndürülemez bir durumu ifade ediyor.
BM raporuna göre, dünya genelinde dört milyar insan her yıl en az bir ay boyunca ciddi su kıtlığıyla karşı karşıya kalıyor ve küresel nüfusun yaklaşık yüzde 75'i su güvensizliği yaşayan ülkelerde yaşıyor. Rapor, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'daki yüksek su stresi ve iklim kırılganlığının karmaşık politik ekonomilerle kesiştiği bölgelere dikkat çekiyor; örneğin, İran'ın başkenti Tahran'ın yakın zamanda suyunun tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kalması. Güney Asya'da ise yeraltı suyuna bağımlı tarım ve kentleşme nedeniyle su seviyelerinde kronik düşüşler yaşanıyor, bu da tarımı ve dolayısıyla küresel gıda tedarikini etkiliyor. Amerika'nın Güneybatısı da Colorado Nehri'nin akışındaki yüzde 20'lik düşüşle önemli su sorunları yaşayan başka bir bölge olarak öne çıkıyor. Bu küresel durum, uzun vadeli ve kapsamlı bir iyileşme stratejisine odaklanmanın aciliyetini vurguluyor.
Dünya genelinde su kaynaklarının sürdürülemez kullanımı, ekosistemlere geri dönülemez zararlar verme ve milyarlarca insanın yaşamını doğrudan etkileme potansiyeli taşıyan küresel bir krize yol açıyor.