Connie Sherburne, 2020 yılında 31 yıllık eşi Peter'ı küçük uçaklarının karıştığı bir kazada kaybettikten sonra, pratik kişiliğine rağmen büyük bir boşlukla yüzleşti. Hemen yapılması gerekenlere odaklanarak, eşinin kamyonetinin sigortasını kendi üzerine almak için sigorta şirketine gitti. Pandemi nedeniyle ofiste sadece bir görevli vardı. İşlemler bittikten sonra, sigorta görevlisi Connie'ye dönerek, "İnsanlar size durup 'Nasıl yardım edebilirim?' diye soracaklar" dedi ve kısa bir duraksamanın ardından ekledi: "Bırakın yardım etsinler." Bu basit ama güçlü tavsiye, Connie'nin hayatında dönüm noktası oldu.
Connie, normalde başkalarından yardım istemeye alışkın olmayan biriydi. Ancak sigorta görevlisinin sözlerinin ağırlığı ve samimiyeti, bu fikri benimsemesini sağladı. Eve döndüğünde, kış yaklaşırken odun ihtiyacını fark etti; bu, her zaman Peter'ın yaptığı bir işti. Bu kez bir arkadaşından yardım istedi ve bu, kapıları açan ilk adım oldu. Birçok insan, küçük veya büyük şekillerde Connie'ye destek oldu. Hatta bir komşusu dört yıl boyunca ona akşam yemeği pişirip eşiyle birlikte kapısına kadar getirdi.
Connie Sherburne, sigorta şirketindeki o kadının tavsiyesi olmasaydı, asla bu kadar destek arayışına girmeyeceğini belirtiyor. Zihninin derinliklerinde sürekli "Bırakın yardım etsinler" sesini duyduğunu söylüyor. Yıllar sonra, bu sözlerin hayatını ne kadar etkilediğini anlatmak için sigorta ofisine geri döndüğünde, o kadının artık orada çalışmadığını öğrendi. Connie, bu küçük sözün kendisi için ne kadar büyük bir anlam taşıdığını ve zor zamanlarında nasıl bir dayanak olduğunu vurgulayarak, basit bir empatik davranışın bir insanın hayatında ne kadar derin bir fark yaratabileceğinin altını çiziyor.
Zor zamanlarda başkalarından yardım kabul etmenin, iyileşme sürecinde ne kadar dönüştürücü olabileceğini gösteriyor.