Son üç yıldır yazarın ikinci evi olan Batı Şeria'daki Ras al-‘Ain köyü, İsrailli yerleşimcilerin sürekli saldırıları sonucu tamamen boşaltıldı. Üç Bedevi kabilesine ev sahipliği yapan ve geçimini çobanlıkla sağlayan bu köy, güney Ürdün Vadisi'ndeki son büyük Filistin köyüydü. Çevresindeki diğer köyler, İsrail hükümetinin desteklediği etkili bir etnik temizlik kampanyasıyla zaten yok edilmişti. Ras al-‘Ain sakinleri, yerleşimci şiddetine karşı birlikte durma umuduyla birleşmişlerdi.
Ancak, 7 Mart 2025 gecesi, ağır silahlı düzinelerce yerleşimci, polis ve ordunun koruması altında köye baskın düzenleyerek bin ila bin beş yüz arasında koyun ve keçi çaldı. Bu olay, köyün ekonomik temelini tamamen çökertti. Filistinli sahipler, video kayıtlarıyla birlikte polise resmi şikayette bulunsa da, dosya "destekleyici kanıt yok" gerekçesiyle birkaç saat içinde kapatıldı. Köy, İsrail yasalarına göre yerleşimcilere kapalı olması gereken özel Filistin toprakları üzerinde bulunuyordu, ancak hiçbir İsrailli yetkili yasayı uygulamaya yanaşmadı. Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir'in komutasındaki polis, aşırı milliyetçi bir milise dönüşmüş durumdaydı ve sivil mahkemelerden de herhangi bir yardım gelmedi.
Kalan aileler, koyun hırsızlığından sonra bile dayak, küfür, tehdit, taciz, biber gazı ve daha fazla hırsızlık dahil olmak üzere yerleşimcilerin günlük saldırılarıyla yüzleşmek zorunda kaldı. Aktivistler, şiddeti engellemek için Gandi tarzı şiddetsiz direnişle mücadele etti. Aralık 2025'in sonlarında ise yerleşimciler, köy topraklarının büyük bir bölümünü sürerek ve yeni yasa dışı karakollar kurarak köyü tamamen ele geçirdi. Bu durum, Ras al-‘Ain'in trajik sonunu getirdi ve bölgedeki Filistin varlığının sistematik olarak yok edilişinin bir örneği oldu.
Bu olay, İsrail hükümetinin ve güvenlik güçlerinin Batı Şeria'daki Filistinlilere yönelik sistematik baskı ve yerleşimci şiddetini göz ardı etmesinin ve hatta desteklemesinin yıkıcı sonuçlarını gözler önüne seriyor.