Piyasa çöküşleri, elektrik kesintileri, kalp yetmezlikleri ve ekosistem yıkımları gibi karmaşık sistemlerdeki kritik "dönüm noktalarını" öngören aynı matematiksel prensiplerin, en az altı farklı bilimsel alanda bağımsız olarak keşfedildiği ortaya çıktı. 1935 ile 2025 yılları arasında fizikçiler, biyologlar, finans analistleri ve mühendisler, birbirlerinden habersiz bir şekilde, kendi disiplinlerine özgü terminoloji ve yayınlarla bu ortak matematiksel araçları geliştirdiler. Bu durum, aynı araçların farklı isimler altında, ayrı dergilerde ve çoğu zaman farklı ödeme duvarlarının arkasında yeniden icat edilmesine yol açtı.
Bu disiplinlerarası kopukluk, gereksiz araştırmalara, tıbbi araçların geliştirilmesinde gecikmelere ve daha erken ele alınabilecek altyapı zafiyetlerine neden oldu. Örneğin, 1996'da bir kardiyolog, 1971'de bir fizikçinin yayınladığı teknikleri kullanabilirdi, ancak bunun için istatistiksel mekanik dergilerini okuması, tamamen farklı notasyonlar aracılığıyla bağlantıyı tanıması ve yöntemleri biyolojik verilere çevirmesi gerekirdi ki bu pratikte nadiren gerçekleşti. Bu durumun, disipliner uzmanlaşmanın doğal bir sonucu mu yoksa yapısal teşviklerle mi sürdürüldüğü sorusu hala açık.
Makale, bu bireysel keşiflerin bilindiğini ancak bu yakınsak keşif modelinin tam olarak belgelenmesinin ve alanların onlarca yıl boyunca nasıl izole kaldığının gösterilmesinin yeni olduğunu vurguluyor. Bu matematik, herhangi bir birbiriyle bağlantılı sisteme uygulanabilir ve temel bir prensipten türetilebilir. Bu nedenle, bu bilginin serbestçe erişilebilir olması ve farklı alanlarda kullanılması gerektiği belirtiliyor.
Bu keşif, bilimsel disiplinler arasındaki duvarların yıkılmasının ve bilginin serbest akışının, kritik sorunlara çözüm bulma ve ilerlemeyi hızlandırma potansiyelini gözler önüne seriyor.