Makale, Google, Facebook, Amazon gibi Amerikan teknoloji devlerinin günlük hayatımızdaki baskınlığını vurgulayarak başlıyor ve Avrupa'dan benzer bir küresel oyuncunun neden çıkmadığını sorguluyor. Siyasi figürlerin genellikle bir toplumun başarısını yarattığı milyarder sayısıyla ölçtüğünü belirtse de, yazar Avrupa'nın teknoloji dünyasındaki rolünün küçümsenmemesi gerektiğini savunuyor. Çin'in Alibaba ve TikTok gibi kendi devlerine sahip olmasına rağmen, Avrupa'nın bu alanda "neredeyse hiçbir şeye" sahip olduğu düşüncesi yaygın. Ancak makale, bu durumun aslında olumlu bir yanı olduğunu öne sürüyor.
Yazar, Avrupa'nın aslında modern teknolojinin büyük bir kısmının yeşermesine olanak sağlayan merkezi bir yer olduğunu belirtiyor. İnternet'in 1960'lardan beri var olmasına rağmen, bilgiye erişim ve arama için bir protokol bulunmadığı bir dönemde, ABD'nin "Gopher" protokolünü geliştirmeye çalıştığını anlatıyor. Ancak aynı zamanda, HTTP protokolü ve HTML formatından oluşan World Wide Web'in, İsviçre'deki bir Avrupa araştırma tesisinde çalışan bir İngiliz ve bir Belçikalı tarafından icat edildiğini vurguluyor. Web'in, Gopher'ın aksine, kısa vadeli kâr yerine ortak bir iyi olarak sunulması sayesinde dünya çapında yayıldığına dikkat çekiliyor.
Makale, CERN'deki Robert Cailliau ve Tim Berners-Lee World Wide Web'i icat ederken, İsveççe konuşan bir Fin öğrencinin "Linux" adıyla bir işletim sistemi kodlamaya başladığını ve bunu herkese açık hale getirdiğini hatırlatıyor. Bugün Linux'un Android akıllı telefonlardan veri merkezlerine kadar birçok yerde kullanılan en popüler işletim sistemi olduğu belirtiliyor. Bu örnekler, Avrupa'nın teknoloji devleri yaratmak yerine, tüm dünyanın kullanabileceği açık ve temel teknolojileri geliştirmedeki kritik rolünü ve bu yaklaşımın uzun vadede daha faydalı olduğunu gösteriyor.
Avrupa'nın teknoloji devleri yerine, World Wide Web ve Linux gibi açık kaynaklı, temel teknolojileri geliştirerek küresel dijital altyapıya paha biçilmez katkılar sağladığını ortaya koyuyor.