Apple II bilgisayarlarında yüksek çözünürlüklü (hi-res) görüntüleri belleğe ve diske sığdırmak, her biri 8 KB yer kapladığı için önemli bir sorun teşkil etmektedir. Bu makale, bu görüntülerin sıkıştırma oranını artırmanın yollarını araştırıyor. Apple II hi-res grafikleri, 280x192 piksel boyutlarında monokrom görüntüler olup, genellikle NTSC renk efektleri için kullanılır. Ancak, bu grafiklerin bellek haritası oldukça karmaşıktır; bellek bölgelerinde "boşluklar" bulunur ve satırlar bellekte dağınık bir şekilde yerleşiktir (interleaving). Bu durum, görüntülerin doğrusal yüklenmesi sırasında "Venedik perdesi" etkisi gibi görsel bozukluklara yol açabilir ve sıkıştırmayı zorlaştırır. Görüntüleri sıkıştırmak için çeşitli 6502 tabanlı algoritmalar mevcut olsa da, makale yazarının tercihi ZX02 algoritması olmuştur. Bu algoritma, kod boyutu, sıkıştırma oranı ve hız arasında iyi bir denge sunar. Makalenin asıl vurgusu, sıkıştırma işlemini daha da optimize etmenin bir yolunu keşfetmesidir: görüntüleri sıkıştırmadan önce "de-interlace" (satırları ardışık hale getirme) işlemini uygulamak. Yapılan testler, de-interlace işleminin ardından ZX02 ile sıkıştırma yapıldığında, orijinal sıkıştırma oranına göre ek olarak yaklaşık 100-170 bayt daha tasarruf sağladığını göstermektedir. Örneğin, "Kerrek 1" adlı oyun görüntüsünde 951 bayttan 808 bayta, "Christmas" adlı görüntüde ise 2572 bayttan 2402 bayta düşüş yaşanmıştır. Bu ek sıkıştırma, her baytın kritik olduğu projelerde veya birden fazla görüntünün kullanıldığı durumlarda toplamda önemli bir yer tasarrufu sağlayabilir. Özellikle eski sistemlerdeki sınırlı bellek ve depolama kapasiteleri göz önüne alındığında, bu tür optimizasyonlar, daha fazla içeriğin aynı anda yüklenebilmesine veya daha küçük dosya boyutlarıyla dağıtılabilmesine olanak tanır. Bu yöntem, Apple II gibi retro platformlarda çalışan geliştiriciler için değerli bir performans ve kapasite artışı sunmaktadır.
Apple II hi-res görüntülerinin sıkıştırma oranını artırmak için de-interlace işleminin sıkıştırma öncesi uygulanması, sınırlı bellek ortamlarında önemli ölçüde yer tasarrufu sağlıyor.