Antarktika'nın Filchner Buz Sahanlığı'ndan 1986 yılında kopan devasa buzdağı A-23A, yaklaşık 40 yıldır varlığını sürdürüyordu. Başlangıçta 4.000 kilometrekarelik bir alanı kaplayan bu buzdağı, Rhode Island eyaletinin neredeyse iki katı büyüklüğündeydi. Bilim insanları, çoğu buzdağının sıcak sularda birkaç yıldan fazla dayanamamasına rağmen, A-23A'yı kopuşundan bu yana dikkatle takip etti. Yaklaşık 30 yıl boyunca sığ Weddell Denizi'nin tabanına sabitlenmiş halde kalarak, etrafındaki dünya değişirken donmuş bir anıt gibi durdu.
2020 yılına gelindiğinde, akıntılar ve rüzgarların etkisiyle deniz tabanındaki tutuşu gevşeyen A-23A, nihayet sürüklenmeye başladı. Güney Atlantik'in açık sularına doğru ilerleyen buzdağı, daha sıcak sulara doğru akıntılarla kuzeye taşındı. Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında (2025 sonları) parçalanmaya başlayan A-23A'dan önemli kısımlar ayrıldı. Ocak 2026 ortalarına gelindiğinde, yüzey alanı başlangıçtaki ihtişamından çok uzaklaşarak 1182 kilometrekareye düşmüş olsa da, hala New York City'den daha büyük ve etkileyici bir boyuttaydı.
NASA'nın Terra uydusu, 26 Aralık'ta buzdağının yüzeyinde devasa eriyik su birikintileriyle kaplı muhteşem fotoğraflarını çekti. Bu eriyik sular, buzdağını yörüngeden bile görülebilen çarpıcı bir mavi renge büründürdü. Ertesi gün Uluslararası Uzay İstasyonu'ndan bir astronot tarafından çekilen yakın çekim fotoğraflar, yüzeydeki daha fazla mavi lekeyi ortaya koydu. Bu eriyik sular, yaz aylarında güneş ışığına maruz kalan yüzey kar ve buzunda oluşarak çatlaklarda ve çukurlarda birikiyor ve "mavi püre" olarak biliniyor. Suyun ağırlığından kaynaklanan basınç arttıkça çatlaklar genişlemeye başladı ve bazı bölgelerde tatlı su püskürtmeleriyle çevre denize yayıldı, bu da dev buzdağının son günlerini işaret ediyor.
Kırk yıldır varlığını sürdüren dev A-23A buzdağının erimesi, küresel iklim değişikliğinin gezegenimiz üzerindeki somut etkilerini çarpıcı bir şekilde gösteriyor.