Son zamanlarda programlama dünyasında beni şaşırtan bir trend, hem iş ortamında hem de açık kaynak projelerde, geliştiricilerin copilot-instructions.md, AGENTS.md gibi yapay zeka odaklı dosyalar veya AI=true gibi özel ayarlar oluşturmaya başlamasıdır. Yazar, bu yaklaşıma karşı çıkarak, aslında bir adım geri atıp durumu yeniden değerlendirmemiz gerektiğini savunuyor. Yapay zeka ajanları için iyi dokümantasyonun değerli olduğu doğru olsa da, bu dokümantasyonun insanlar için de aynı derecede önemli olduğunu ve her iki tarafın da iyi özetlerden faydalandığını vurguluyor.
Makale, dokümantasyonun hem insanlar hem de yapay zeka ajanları tarafından kolayca keşfedilebileceği yerlere, örneğin README.md dosyalarına yerleştirilmesi gerektiğini belirtiyor. Bazı araçların AGENTS.md gibi dosyaları otomatik olarak bağlama yüklemesi gibi teknik detaylar olsa da, bu tür kuralların hızla değiştiğini ve genellikle satıcıya özel olduğunu, dolayısıyla güvenilir olmadığını ifade ediyor. Asıl faydanın, doğru yere "Bkz. README.md" ekleyerek elde edilebileceği öne sürülüyor.
Yazar, komut satırı araçları ve API'lerin hem geliştiriciler hem de yapay zeka ajanları tarafından eşit derecede kullanılabilecek evrensel araçlar olduğunu savunuyor. Bu araçlar betiklenebilir, birleştirilebilir ve metin odaklıdır, bu da onları her iki kullanıcı grubu için de ideal kılar. Uzun süren, çıktı vermeyen veya gereksiz yere çok çıktı üreten araçların hem insanları hem de yapay zekayı zorladığını örneklerle açıklıyor. Sonuç olarak, insan geliştiriciler için iyi olanın (hızlı çalışan testler, net hata mesajları, modüler araçlar) yapay zeka ajanları için de iyi olduğunu ve yeni bir araç geliştirirken öncelikle bir API veya komut satırı arayüzü sunmanın, web uygulaması yapmaktan daha verimli olacağını belirtiyor.
Yapay zeka odaklı özel çözümler yerine, iyi tasarlanmış ve insan dostu geliştirme pratiklerinin hem geliştiricilere hem de yapay zeka ajanlarına eşit derecede fayda sağladığına dikkat çekiyor.