Makale, zamanın tanımını ve küresel saat sistemlerinin karmaşıklığını, özellikle de artık saniyelerin (leap second) BT sistemleri üzerindeki etkilerini ele alıyor. 2016 sonunda yaşanan ve UTC standardına göre eklenen bir artık saniye, geçmişte birçok BT felaketine yol açmıştı. Uygulamaların bir dakikanın 61 saniye olmasını beklememesi, sistemlerin çökmesine veya sonsuz döngülere girmesine neden oluyordu. Bu sorunlar, artık saniyelerin nadiren meydana gelmesi ve bu durumu yönetecek kodların yeterince yazılmaması veya test edilmemesi nedeniyle daha da kötüleşiyordu.
Son on yılda, artık saniye sorunlarına karşı daha iyi çözümler geliştirildi. Günümüzde, zaman senkronizasyon protokolleri, tek bir saniyelik artık zaman sıçramasını binlerce milisaniyelik düzeltmelere bölerek, bu düzeltmeleri uzun saatlere yayma ("smearing") yöntemini kullanıyor. Bu yaklaşım, artık saniye eklemeleri sırasında küresel BT felaketlerini önlemede oldukça etkili oldu. Artık saniyelerin var olma nedeni, giderek daha hassas hale gelen atomik saatler (TAI) ile Dünya'nın düzensiz dönüşü (UT1) arasındaki farkı dengelemektir. Dünya'nın dönüş hızı gelgit kuvvetleri ve yüzeydeki kütle hareketleri gibi faktörler nedeniyle sürekli değişirken, atomik saatler sabit bir zaman referansı sunar. Bu iki farklı zaman tanımını uyumlu hale getirmek için artık saniyeler kritik bir rol oynar.
Küresel zaman senkronizasyonundaki artık saniyelerin yönetimi, modern BT altyapılarının istikrarı ve güvenilirliği için hayati öneme sahiptir.