Şiddet içermeyen protestoların, silahlı çatışmalara göre iki kat daha başarılı olduğu ve nüfusun %3.5'i gibi küçük bir azınlığın aktif olarak katıldığı eylemlerin her zaman değişim getirdiği ortaya konuyor. Bu "3.5% kuralı", tarihteki birçok önemli dönüşümde gözlemlenmiştir. Örneğin, 1986'da Filipinler'deki Halk Gücü hareketi, milyonlarca Filipinlinin barışçıl protestolarıyla Marcos rejimini dört günde devirdi. 2003'te Gürcistan'daki Kansız Gül Devrimi, protestocuların parlamento binasını güllerle basmasıyla Eduard Shevardnadze'yi görevden uzaklaştırdı. Bu örnekler, sıradan vatandaşların sivil direnişinin, radikal değişimler yaratmada siyasi elitleri nasıl geride bıraktığını gösteriyor.
Harvard Üniversitesi'nden siyaset bilimci Erica Chenoweth'in kapsamlı araştırması, sivil itaatsizliğin sadece ahlaki bir tercih olmadığını, aynı zamanda dünya siyasetini şekillendirmede en güçlü yol olduğunu bilimsel olarak kanıtlıyor. Son yüzyıldaki yüzlerce kampanyayı inceleyen Chenoweth, şiddet içermeyen kampanyaların hedeflerine ulaşma olasılığının şiddet içeren kampanyalara göre iki kat daha fazla olduğunu buldu. Araştırması, ciddi bir siyasi değişim sağlamak için nüfusun yaklaşık %3.5'inin protestolara aktif olarak katılması gerektiğini gösteriyor. Chenoweth'in bulguları, Extinction Rebellion gibi modern hareketlere de ilham kaynağı olmuştur. Başlangıçta şiddet içermeyen eylemlerin gücüne şüpheyle yaklaşan Chenoweth, Uluslararası Şiddetsiz Çatışma Merkezi'nin (ICNC) düzenlediği bir çalıştayda sunulan ikna edici örneklerle fikrini değiştirmiş ve bu alandaki boşluğu fark ederek kendi araştırmasını başlatmıştır. Bu çalışma, Mahatma Gandhi ve Martin Luther King gibi tarihi figürlerin barışçıl protesto felsefelerinin bilimsel bir dayanağını sunmaktadır.
Küçük bir azınlığın kararlı ve şiddet içermeyen eylemleriyle büyük toplumsal ve siyasal değişimlerin mümkün olduğunu gösteriyor.