“Yol diyeti” olarak bilinen ulaşım planlama tekniği, şehir içi yollarda seyahat şeritlerinin sayısını ve/veya genişliğini azaltmayı amaçlar. Bu yöntem, genellikle kaza oranlarını düşürmek, trafik güvenliğini artırmak ve yayalar, bisikletliler gibi diğer ulaşım modları için alan yaratmak amacıyla uygulanır. En yaygın uygulamalarından biri, iki yönlü dört şeritli bir yolu, her yöne tek şerit olacak şekilde iki şeritli hale getirmektir. Doğru tasarlandığında, yolun daha önce aşırı kapasiteye sahip olması nedeniyle trafik genellikle diğer caddelere yönelmez. Yol diyetleri, günlük 19.000'den az aracın geçtiği yollarda oldukça başarılıdır ve bazı durumlarda 23.000 araca kadar olan hacimlerde de uygulanabilir, ancak bu daha kapsamlı yeniden yapılandırma gerektirebilir.
Şerit sayısını azaltmanın yanı sıra, şerit genişliğini daraltmak da bir “yol diyeti” tekniğidir. Bu “şerit diyeti” uygulamasında, araç şeritleri genellikle 2.8 metreye kadar daraltılarak araç hızları düşürülür ve kaza riski azaltılır. Bu sayede elde edilen ek alan, yaya bölgeleri, kaldırımlar, bisiklet yolları, orta refüjler veya dönüş şeritleri gibi farklı özellikler için kullanılabilir. Amaç, sadece araç trafiğini yönetmek değil, aynı zamanda kentsel alanları daha yaşanabilir ve güvenli hale getirmektir.
Araştırmalar ve ABD Ulaştırma Bakanlığı (Federal Karayolu İdaresi), doğru uygulandığında yol diyetlerinin genel kaza sıklığını %19 ila %47 oranında azaltabileceğini göstermektedir. Bu azalma oranları, büyük metropol alanlara kıyasla küçük kentsel alanlarda daha yüksek olma eğilimindedir. Bu bulgular, yol diyetlerinin şehir planlamasında trafik güvenliğini ve sürdürülebilir ulaşımı destekleyen etkili bir araç olduğunu ortaya koymaktadır.
Yol diyetleri, kentsel alanlarda trafik güvenliğini artırırken, yayalar ve bisikletliler için daha fazla alan yaratarak şehirleri daha yaşanabilir hale getiren maliyet etkin bir çözümdür.