Beynimiz vücudumuzun enerjisinin %20-25'ini dinlenirken harcar. Bu, vücut ağırlığımızın sadece %2'sini oluşturan bir organ için oldukça maliyetlidir. Ancak şaşırtıcı olan, yoğun düşünme veya karmaşık bilişsel görevler sırasında harcanan ek enerjinin çok az olmasıdır. Araştırmalar, beynin glikoz tüketiminin bazal seviyenin sadece %5 kadar arttığını göstermektedir. Sekiz saatlik yoğun bir zihinsel çalışma gününde bile bu, sadece 100-200 ekstra kaloriye denk gelir; bu da yaklaşık bir buçuk muz kadardır. Yani, zorlu bir iş gününün metabolik olarak çok maliyetli olduğu inancı doğru değildir.
Bu durumun temel nedeni beynin enerji bütçesinin büyük ölçüde temel bakım süreçlerine ayrılmış olmasıdır. 86 milyar nöronun elektriksel olarak şarjda tutulması, sinaptik bağlantıların sürdürülmesi ve bilinçli kalmamızı sağlayan arka plan süreçleri, beynin "boşta çalışma maliyetini" oluşturur. Bilinçli düşünce, yani çaba gerektiren kısım, bu pahalı temel üzerine inşa edilmiş ince bir aktivite katmanıdır. Bu, 24 saat çalışan bir HVAC sistemine sahip bir binada masa lambasını açmaya benzer; lamba gerçek bir tüketimdir, ancak faturanın büyük kısmı oradan gelmez. Dolayısıyla, yoğun bir düşünme günü ekstra bir dilim pizzayı haklı çıkaracak kadar kalori yakmaz.
Ancak asıl önemli olan, bu bilişsel yorgunluğun fiziksel performans üzerindeki etkisidir. Makale, Samuele Marcora ve ekibinin 2009'da yayınladığı bir araştırmaya atıfta bulunarak, uzun süreli zihinsel yorgunluğun fiziksel dayanıklılığı %15'e kadar azaltabileceğini belirtiyor. Bu, irade gücüyle bile düzeltilemeyecek bir durumdur. Yoğun bir zihinsel günün ardından gelen yorgunluk, planlanan antrenman seanslarını sabote edebilir ve fiziksel performansı düşürebilir. Bu, zihinsel yorgunluğun sadece bir his değil, aynı zamanda fiziksel kapasitemizi doğrudan etkileyen somut bir faktör olduğunu gösterir.
Yoğun zihinsel yorgunluk, sanılanın aksine çok az kalori yaksa da, fiziksel dayanıklılığı ve antrenman performansını ciddi şekilde olumsuz etkiler.