Yazılım mühendisliği kariyerinde çoğu iş tanımı, "görevleri zamanında ve yüksek kalitede teslim etme" yeteneğini vurgular. Yazar, bu durumu yazılım mühendisliğinin "birincil oyun döngüsü" olarak tanımlar ve bu yetkinliğin kazanılmasının ardından gelen özgüven ve takdirin, aslında kariyerin sadece "eğitimini bitirmek" anlamına geldiğini belirtir. Bu noktada kıdemli mühendisliğe terfi etmenin sektör genelinde bir hata olduğunu savunan yazar, gerçek mühendislik yolculuğunun ancak bu aşamadan sonra başladığını vurgular.
Makale, sadece özellik (feature) teslim etmenin yeterli olmadığını, bunun "temel bir beklenti" olduğunu belirtir. Bir organizasyona gerçek değer katmanın, ürünün uzun vadeli sağlığını ve sürdürülebilirliğini göz önünde bulundurmaktan geçtiğini açıklar. Deneyimli mühendislerin bir şeyin "kolayca yapılamayacağını" söylemesinin ardında yatan nedenin, o şeyin ürünün sağlığını bozmayacak şekilde kolayca yapılamaması olduğunu ifade eder. Genç mühendisler genellikle bu kısıtlamayı göz ardı ederek, ürünün ömrü boyunca değer-nötr veya hatta değer-negatif sonuçlar doğurabilecek özellikler ekleyebilirler.
Yazar, bu tür hataların aslında teknik gelişimin bir parçası olduğunu, ancak özellik teslimini kariyerin nihai hedefi olarak görmenin "sistematik bir liderlik hatası" olduğunu dile getirir. Dahası, bu bakış açısının mühendislik zanaatını metalaştırarak ayrıcalıklı bir azınlığın çıkarına hizmet etme potansiyeli taşıdığına dikkat çeker. Gerçek mühendislik, sadece kod yazıp teslim etmekten öte, ürünün bütünsel değerini ve uzun ömürlülüğünü düşünmeyi gerektirir.
Yazılım mühendisliğinde sadece görevleri tamamlamak "eğitimi bitirmek" anlamına gelirken, gerçek değer katmak ürünün uzun vadeli sağlığını ve sürdürülebilirliğini gözetmeyi gerektirir.