Yapay Zeka Siber Güvenliğinizi Nasıl Tehdit Ediyor?

Yapay zeka, özellikle büyük dil modelleri (LLM) tabanlı sistemler, siber güvenlik duruşumuzu doğrudan etkiliyor. Ancak bu etki, genellikle sanıldığı gibi gelişmiş, kendi kendine düşünen varlıkların şifreleri kırması veya yeni güvenlik açıklarını otomatik olarak istismar etmesi şeklinde değil. Asıl sorun, bu son derece karmaşık ve yeterince anlaşılamayan sistemlerin aceleyle araç setlerimize ve iş akışlarımıza entegre edilmesi veya altyapımıza dağıtılmasıyla ortaya çıkıyor. Bu durum, kaçınılmaz olarak veri sızıntılarına, ihlallere, kesintilere ve ciddi sorunlara yol açıyor.

LLM tabanlı sistemlerin hem kavramsal hem de uygulama düzeyindeki muazzam karmaşıklığı, gerçek maliyetler ve riskler yaratır. Bu riskler genellikle göz ardı edilir veya küçümsenir. Uzmanlar, makine öğreniminin hızlı bir eklenti olmadığını, aksine sistem güvenliğini temelden değiştireceğini belirtiyor. Şirketler, bu sistemleri kullanarak veya entegre ederek büyük bir risk üstleniyor ve bu riskin tamamını kendileri karşılamak zorunda kalıyorlar; zira sistem tedarikçileri, sundukları araçlar ve neden oldukları sorunlar için gerçek bir sorumluluk almaktan kaçınıyor. Bu durum, sektördeki "hype"ın (abartı) bir parçası olarak görülüyor, çünkü sorumluluk almak abartıyı azaltabilir ve yatırımcı ilgisini düşürebilir.

Yapay zeka etrafındaki abartı, genellikle beklentileri şişirmek ve "kaçırma korkusu" (FOMO) yaratmak üzerine kuruludur. "Yapay zeka her şeyi kırabilir" gibi korku senaryoları, aslında yatırımcıları hedefleyen bir pazarlama stratejisidir. Örneğin, iki yıl önce "PassGAN" projesinin "yapay zekanın popüler şifrelerin %51'ini saniyeler içinde kırabileceği" yönündeki iddiaları, teknik detaylardan yoksun, abartılı manşetlere yol açmıştı. Ancak bu iddialar gerçekçi değildi ve şifre güvenliğimizde belirgin bir kötüleşmeye neden olmadı. Asıl tehlike, bu tür karmaşık sistemlerin getirdiği operasyonel riskler ve güvenlik açıklarıdır, efsanevi senaryolar değil.