Yapay zeka tarafından üretilen kodların yaygınlaşmasıyla birlikte, yazılım mühendisliğinin temel varsayımlarından biri sorgulanmaya başlanıyor: Kod metninin, bir sistemin nasıl ve neden ortaya çıktığına dair en iyi kayıt olduğu düşüncesi. Bir yapay zeka, bir spesifikasyondan bir uygulamayı güvenilir bir şekilde yeniden oluşturabildiğinde, kodun kendisi artık niyetin merkezi olmaktan çıkıp, bir sentez ürünü haline geliyor. Bu durum, geleneksel versiyon kontrol sistemlerinin yetersiz kalmasına neden oluyor; çünkü değişiklik birimi artık kod satırları değil, bu değişikliklerin ardındaki nedenler ve kararlar oluyor.
Geleneksel versiyon kontrolü, kod düzenlemelerinin insan kararlarını makul bir şekilde temsil etmesi üzerine kuruludur. Ancak yapay zeka destekli üretim, bu bağlantıyı koparıyor. Bir yapay zeka ajanı bir spesifikasyonu okuyup, kısıtlamalar hakkında akıl yürütüp, bir yaklaşım seçip kod ürettiğinde, ortaya çıkan metin kararları değil, sonuçları yansıtır. Bir diff, yapay eserde neyin değiştiğini gösterebilir, ancak bu değişikliği hangi gereksinimin talep ettiğini, hangi kısıtlamanın şekillendirdiğini veya hangi ödünleşmenin bir yapının diğerine tercih edilmesine neden olduğunu açıklayamaz. Bu nedenle, kod odaklı versiyon kontrolü, sistemin nedensel geçmişini temsil etmediği için "kayıplı bir tarih" haline gelir.
Yeniden oluşturulabilir bir sistemde, spesifikasyonlar artık açıklayıcı belgeler değil, yürütülebilir girdilerdir. Bir bileşen silinip istendiği zaman yeniden oluşturulabiliyorsa, onu yeniden oluşturmak için gereken bilgiler tanım gereği doğruluk kaynağıdır. Bu, bir ajanın planı için de geçerlidir. Önemli olan plan, serbest düşünme değil, seçilen stratejiyi, reddedilen alternatifleri ve seçimi zorlayan kısıtlamaları içeren karar kaydıdır. Bu karar kaydı, sistemin neden bu şekilde göründüğünü açıklayan en faydalı yapıdır ve artık uygulamanın bir parçası olarak kabul edilmelidir.
Yapay zeka tarafından üretilen kodların yükselişiyle birlikte, yazılım geliştirme süreçlerinde versiyon kontrolünün odağı, kodun kendisinden kodun arkasındaki niyet ve kararların kaydına kaymak zorunda kalıyor.