OpenClaw gibi otonom yapay zeka ajanlarının gelişimi, bir yandan dijital görevleri otomatize etme potansiyeliyle heyecan yaratırken, diğer yandan da ciddi gizlilik endişelerini beraberinde getiriyor. Bu ajanlara kişisel dosyalarınıza tam erişim izni vermek, henüz test edilmemiş ve "halüsinasyon" eğilimli bir yazılıma tüm dijital yaşamınızı emanet etmek anlamına geliyor. Her ne kadar bireylerin kendi dijital yaşamlarını istedikleri gibi yönetme hakkına saygı duyulsa da, bu durumun sadece kullanıcıyı değil, aynı zamanda onunla etkileşimde olan herkesi etkileyeceği vurgulanıyor.
Signal'den Meredith Whittaker'ın da belirttiği gibi, yapay zeka ajanlarına erişim izni verildiğinde, sadece sizin verileriniz değil, aynı zamanda arkadaşlarınız, aileniz ve iş arkadaşlarınızla paylaştığınız veriler de rızaları dışında riske atılıyor. Bu durum, Signal, iMessage, WhatsApp gibi mesajlaşma platformlarının yanı sıra Google Photos, Apple Photos, paylaşılan Google Docs ve Instagram DM'leri gibi birçok platform için geçerli. Yapay zeka ajanları yaygınlaştıkça, özel mesajları, şifreleri ve fotoğrafları ifşa etmeye yönelik büyük ölçekli "prompt injection" saldırılarının artması bekleniyor.
Yapay zeka ajanı geliştiricilerinin, bu riskleri kullanıcılara açıkça bildirme konusunda ahlaki bir sorumluluğu olduğu belirtiliyor. İdeal olarak, ajanlar "ayrıcalık ayrımı" (privilege separation) prensibiyle tasarlanmalı. En azından, README dosyalarında büyük bir uyarı ve botla konuşmak için alternatif hesap kullanma veya paylaşılan dosya erişimini sınırlama gibi geçici çözümlerin listelenmesi gerektiği ifade ediliyor.
Yapay zeka ajanlarına kişisel verilerin ve mesajlaşma platformlarının erişiminin verilmesi, sadece kullanıcının değil, tüm iletişim ağının gizliliğini ve güvenliğini tehlikeye atmaktadır.