Geçtiğimiz haftalarda, Google'dan Jaana Dogan'ın bir tweet'i yazılım geliştirici topluluğunda büyük yankı uyandırdı. Dogan, Claude Code'a bir problem tanımı vererek, Google'da aylarca süren bir çalışmayla geliştirilen dağıtık ajan orkestratörünü yapay zekanın bir saat içinde oluşturduğunu iddia etti. Bu iddia, yapay zekanın yazılım mühendisliğinin geleceği üzerindeki potansiyel etkisi hakkında yoğun bir tartışmayı tetikledi ve birçok kişiyi sektörün geleceği konusunda endişelendirdi.
Ancak, tartışmaların büyümesi üzerine Dogan, tweet'ine ek bağlam sağlayan bir dizi açıklama yayınladı. Bu açıklamalar, ilk tweet'teki "mucizevi" durumun aslında çok daha farklı olduğunu ortaya koydu. Dogan, yapay zekayı mimari kavramlarla yönlendirdiğini, yani temel "düşünme" ve tasarım sürecinin zaten kendisi tarafından haftalarca süren bir çabayla yapıldığını belirtti. Ayrıca, ortaya çıkan projenin sadece bir konsept kanıtı (proof-of-concept) olduğunu ve gerçek dünya karmaşıklığını yönetebilecek üretim seviyesinde bir sistemden çok uzak olduğunu vurguladı. Bu başarının, Dogan'ın alan bilgisi ve derin uzmanlığına dayandığı, bu tür "sihirli" viral gösterilerde genellikle göz ardı edilen kritik bir nokta olduğu belirtildi.
Makale, bu "önce abartı, sonra bağlam" modelinin giderek yaygınlaşan bir trendin parçası olduğunu savunuyor ve bu tür kişileri "Influentistler" olarak adlandırıyor. Bu kişiler, bilimsel veya teknik toplulukların üyeleri olup, geniş kitlelerini kullanarak en iyi ihtimalle kanıtlanmamış, en kötü ihtimalle ise kasıtlı olarak yanıltıcı iddiaları yayıyorlar. Bu durum, yapay zeka alanındaki gerçek ilerlemeler ile pazarlama odaklı abartılar arasındaki ayrımın önemini bir kez daha ortaya koyuyor.
Yapay zeka alanındaki "hype" ve gerçeklik arasındaki farkı vurgulayarak, uzmanların bile bazen yanıltıcı bilgiler yayabileceğine dikkat çekiyor.