Bu makale, Amerika Birleşik Devletleri'nin, kahverengi gömlekli kitle partileri yerine oligarşik tekno-feodal bir elit tarafından yönlendirilen, belirgin bir yirmi birinci yüzyıl faşizmi biçimine doğru sürüklendiğini öne sürüyor. Neoliberal kapitalizm, demokratik kurumları içten boşaltmış ve gücü, devlet gücünü paraya çevirirken birbirlerini hesap verebilirlikten koruyan milyarderler, güvenlik şefleri ve siyasi arabuluculardan oluşan ulusötesi bir "otoriter uluslararası" yapıda toplamıştır. Bu süreçte, Big Tech platformları, verilerimizden ve davranışlarımızdan rant elde eden, dezenformasyonu silah olarak kullanan ve gelişmekte olan küresel bir polis devletinin gözetim omurgasını sağlayan yeni-feodal mülkler haline gelmiştir.
Makale, Robert Reich, William I. Robinson ve Yanis Varoufakis gibi isimlerin çalışmalarına atıfta bulunarak, Amerika'nın "fazla" nüfusları ve siyasi muhalefeti yönetmek üzere tasarlanmış bir toplama kampı altyapısı ve paramiliter polislik sistemi inşa ettiğini iddia ediyor. Ulusal güvenlik istisnacılığı, yasal dokunulmazlıklar ve döner kapı kariyerleri aracılığıyla pekiştirilen elit dokunulmazlığı, yasadışı şiddeti yönetenlerin neredeyse hiçbir sonuçla karşılaşmadığı anlamına geliyor. Seçimler hala yapılıyor, mahkemeler hala çalışıyor, gazeteler hala yayın yapıyor, ancak esas güç giderek seçilmemiş oligarklar, teknoloji lordları ve güvenlik bürokrasileri tarafından kullanılıyor.
Bu otoriter sürükleniş, sanayi uygarlığının daha geniş kriziyle ayrılamaz. Ekolojik aşım, iklim kaosu, kaynak kısıtlamaları ve yapısal ekonomik durgunluk, liberal demokrasinin bir zamanlar dayandığı sonsuz büyüme vaadini baltalamıştır. Yönetici elitler, sanayi zenginliğinin kalıntılarını adil bir geçişi demokratikleştirmek için kullanmak yerine, eski sanayi dünyası dağılırken elit gücü korumak amacıyla sınırları sertleştiriyor, hapishane altyapısını genişletiyor ve azalan enerji ve malzeme akışının olduğu bir dünyada "fazla" insanlığı kontrol altına almak için bir güvenlik rejimi inşa ediyorlar. Amerika'nın oligarşik tekno-feodal faşizmi, sanayi uygarlığının olası bir sonu olarak, yukarıda kapalı sitelerden ve aşağıda kamplardan ve güvencesizlikten oluşan katmanlı bir düzen olarak ortaya çıkıyor.
Sanayi uygarlığının kriziyle birlikte, neoliberal kapitalizmin ve Big Tech'in yükselişi, demokratik kurumları aşındırarak, "fazla" nüfusları kontrol altına almayı hedefleyen yeni bir oligarşik tekno-feodal faşizm biçiminin ortaya çıkmasına yol açıyor.