Makale, "tasarım düşüncesi" (Design Thinking) teriminin yaygınlaşmasıyla birlikte ortaya çıkan yanıltıcı eleştirilere ve yanlış anlamalara dikkat çekiyor. Beş adımlı bir süreci takip etmenin tek başına yaratıcı bir yenilikçi yapmadığını vurgulayan yazar, bazı şirketlerin, eğitim kurumlarının ve konuşmacıların kullandığı abartılı tanıtım dilinin tasarım düşüncesinin etkinliği hakkındaki şüpheleri artırdığını belirtiyor. Gerçek bir yaratıcı tasarımcı olmanın gizli bir formülü olmadığını, ancak her birimizin içindeki tasarım uzmanlığını kullanmanın yolları olduğunu ifade ediyor. Tasarım düşüncesinin temel değerlerini anlamanın, ekip üyelerinin tasarım yeteneklerini geliştirmelerine ve organizasyon içindeki yaratıcı uygulamaları takdir etmelerine yardımcı olabileceği belirtiliyor. Yazar, tasarım düşüncesinin temel ilkelerini öğrenmek için okunması gereken önemli kitapları paylaşıyor. Bu liste sürekli güncellenmekte olup, yeni kitap önerileri ve tasarım düşüncesi prensiplerinin köşe taşlarını temsil eden makaleler eklenmektedir. Daha önce organizasyonlarda tasarım düşüncesi uygularken karşılaşılabilecek zorlukları ele alan makalelere atıfta bulunularak, bu zorlukların çoğunun tasarım düşüncesinin temel değerlerinin yeterince anlaşılamamasından kaynaklandığı vurgulanıyor. Ayrıca, birçok tasarım düşüncesi eğitmeninin kendilerinin tasarımcı olmaması ve yaratıcı pratiği öğretmeden önce hiç uygulamamış olmalarının, sınıf ile pratik arasındaki boşluğu yarattığına değiniliyor. Paylaşılan kitapların, tasarım düşüncesi metodolojilerini değil, onun arkasındaki temel prensipleri öğrettiği belirtiliyor. Bu kitaplar, yeni fikir alternatifleri geliştirmek ve problem ile çözüm analitik düşüncesini geliştirmek amacıyla tasarımın temel değerlerini ve işbirlikçi bir süreç olarak pratiklerini anlamaya rehberlik etmeyi hedefliyor. Bu bilgi birikimiyle, herhangi bir tasarım düşüncesi sürecinin etkin bir şekilde uygulanabileceği ifade ediliyor.
Tasarım düşüncesinin yüzeysel metodolojilerinden ziyade, temel değerlerini ve ilkelerini anlamanın gerçek yaratıcılık ve problem çözme yeteneği için kritik olduğunu ortaya koyuyor.