Deneyimli bir serbest çalışan (freelancer) olan yazar, kariyerinde kısa süreli ve yüksek ücretli projeleri tercih ettiğini belirtiyor. Bu yaklaşım sayesinde hem kendi patronu gibi hissettiğini hem de iyi bir yaşam standardı sürdürmek için aşırıya kaçan bir çaba sarf etmediğini ifade ediyor. Bir gün, büyük bir şirket tarafından acil bir proje için iletişime geçildi. Şirket, önceki geliştiricilerinin aniden ayrılması nedeniyle hızlı bir çözüm arayışındaydı ve minimum eğitimle maksimum performans gösterecek birine ihtiyaç duyuyordu. Proje, basit bir HTML sayfası, bazı küçük animasyonlar ve gömülü videolardan oluşuyordu. Yazar, bu işin bir günlük (yaklaşık 20 saat) bir çalışma gerektireceğini tahmin ederek 1500 dolarlık makul bir teklif sundu.
Ancak şirketin aciliyeti, yazarın sözleşme süresince sadece kendileriyle çalışması talebi ve on-site (yerinde) çalışma gerekliliği, projenin beklenenden çok daha karmaşık bir hal almasına neden oldu. Yazar, şirketin uydu ofisine gittiğinde, ilk gününü yeni bir MacBook Pro'yu kurmak, gerekli yazılımları indirmek, e-posta ve SSH anahtarlarını ayarlamak gibi idari işlerle geçirmek zorunda kaldı. Bu süreç, yazarın tahmini çalışma süresinden 8 saat kaybetmesine yol açtı ve asıl işe başlayamadı. Makale, bu tür kurumsal süreçlerin, aciliyetin ve büyük şirketlerdeki verimsizliklerin, başlangıçta basit görünen bir işin maliyetini nasıl katlayabileceğini gözler önüne seriyor. Yazarın statik bir HTML sayfası için kestiği 18.000 dolarlık fatura, sadece teknik becerinin değil, aynı zamanda zamanlamanın, aciliyetin ve kurumsal yapıların da bir bedeli olduğunu çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor.
Serbest çalışanların projelerde karşılaştığı beklenmedik maliyet artışlarının, aciliyetin ve kurumsal süreçlerin birleşiminden kaynaklandığını ve basit görünen işlerin bile yüksek değer taşıyabileceğini gösteriyor.