Makale, "Verinin ağırlığı var mı, ama sadece SSD'lerde mi?" sorusunu eğlenceli bir şekilde ele alıyor. Yazar, bir sohbet sırasında ortaya atılan bu fikri derinlemesine inceliyor ve elektronların kütlesi olduğu gerçeğinden yola çıkarak, SSD'lerde depolanan verinin teorik olarak cihazın ağırlığını çok küçük bir miktarda artırabileceğini öne sürüyor. Bu durum, NAND flash bellek hücrelerinin çalışma prensibiyle ilişkilendiriliyor.
SSD'ler, veriyi NAND flash bellek hücrelerinde depolamak için hareketli parçalar yerine yüzen geçitlerde (floating gate) elektronları hapseder. Veri yazma işlemi sırasında, yüksek voltaj uygulanarak elektronlar kuantum mekanik bir süreç olan Fowler-Nordheim tünellemesi ile yüzen geçide tünellenir ve burada hapsolur. Bu hapsolmuş elektronlar, hücrenin şarj seviyesini değiştirerek veri bitlerini (0 veya 1) temsil eder. Her bir elektronun kütlesi olduğu için, daha fazla veri depolamak daha fazla elektronun hapsedilmesi anlamına gelir ve bu da teorik olarak SSD'nin toplam ağırlığını femtogram seviyesinde artırır.
Makale, geleneksel sabit disk sürücülerinin (HDD) ise veriyi manyetik polariteyi değiştirerek depoladığını ve bu durumun mevcut atomları yeniden düzenlemekten ibaret olduğunu belirtiyor, dolayısıyla HDD'lerde veri depolamanın ağırlık artışına neden olmadığını vurguluyor. Yazar, bu konuyu bilimsel bir deneyden ziyade eğlenceli bir düşünce deneyi olarak ele aldığını ve iddialarının deneysel olarak kanıtlanmadığını da ekliyor.
Dijital verinin fiziksel varlığı üzerine yapılan bu eğlenceli düşünce deneyi, teknoloji ve temel bilimler arasındaki ilginç bağlantıları gözler önüne seriyor.