Yıldız tabanlı seyrüsefer askeri operasyonlarda GPS kesintilerine karşı çözüm sunuyor

Modern askeri platformlar, yön bulma ve hedefleme ihtiyaçları için onlarca yıldır Küresel Konumlandırma Sistemi'ne (GPS) yüksek oranda bağımlı hareket ediyor. Ancak elektronik harp taktiklerinin, sinyal bozma ve aldatma yöntemlerinin gelişmesiyle birlikte uydulardan bağımsız alternatif çözümler aranıyor. Soğuk Savaş döneminde SR-71 Blackbird ve kıtalararası balistik füzelerde kullanılan otomatik yıldız seyrüsefer (astro-nav) sistemleri, GPS'in devre dışı kaldığı çatışma sahalarında güvenilir bir yedek mekanizma olarak yeniden gündeme taşındı.

Ataletsel seyrüsefer sistemleri (INS), zaman ve mesafe arttıkça sapma payı gösteriyor ve bu sapmaların düzeltilmesi için periyodik dış veri girişine ihtiyaç duyuluyor. SR-71 casus uçağında yer alan ve ekiplerin 'R2-D2' adını verdiği Nortronics NAS-14V2 gibi elektro-optik donanımlar, teleskopik tarayıcılar aracılığıyla yıldızları takip ederek uçağın hassas konumunu hesaplıyordu. Güncel sensör teknolojileri, geniş açılı görüntüleme dizilimleri ve gelişmiş optik lensler sayesinde bu sistemlerin ayakkabı kutusu boyutuna kadar küçültülmesini mümkün kılıyor.

Yüksek irtifada görev yapan insansız hava araçları veya bombardıman uçakları, yıldız seyrüseferiyle elde ettikleri hassas konum verilerini alt katmandaki mühimmat ve taktik unsurlarla veri bağları üzerinden paylaşabiliyor. Bu yaklaşım, çatışma alanında uydulardan bağımsız geçici ve engellenmesi zor bir 'sanal GPS' ağı kurulmasını sağlıyor. ABD donanmasının denizcilere geleneksel yöntemleri yeniden öğretmeye başlaması, uydusuz harekât ortamlarına yönelik stratejik dönüşümün önemini gösteriyor.