Geleneksel istemci/sunucu tabanlı veritabanı sistemlerinde (MySQL, PostgreSQL, SQL Server gibi), bir web sayfasında 200 veya daha fazla SQL sorgusu çalıştırmak ciddi bir performans sorununa yol açabilir. Her bir sorgu, uygulama ile veritabanı sunucusu arasında bir gidiş-dönüş mesaj trafiği gerektirdiğinden, bu durum "N+1 Sorgu Problemi" olarak bilinen bir anti-desen olarak kabul edilir. Bu tür bir yapı, gecikme süresini önemli ölçüde artırarak uygulamanın yavaşlamasına neden olur.
Ancak SQLite, bu geleneksel mimariden farklı çalışır. SQLite veritabanı, uygulamanın çalıştığı aynı işlem adresi alanında yer alır. Bu sayede, sorgular harici bir sunucuya mesaj göndermek yerine doğrudan bir fonksiyon çağrısı olarak işlenir. Bu mimari farkı, SQLite'da tek bir SQL sorgusunun gecikme süresini önemli ölçüde azaltır. Dolayısıyla, SQLite ile çok sayıda küçük sorgu kullanmak, istemci/sunucu veritabanlarındaki gibi bir performans sorunu teşkil etmez. Makale, SQLite web sitesinin dinamik sayfalarının genellikle 200'den fazla SQL sorgusu çalıştırdığını ve bunun herhangi bir sorun yaratmadığını örnek olarak gösteriyor. Hatta, Fossil versiyon kontrol sistemi tarafından üretilen bu sayfalarda, 50 girdili bir zaman çizelgesi sayfasının 25 milisaniyeden daha kısa sürede yüklendiği ve bu sürenin çok azının veritabanı motorunda harcandığı belirtiliyor.
SQLite'ın bu özelliği, geliştiricilere esneklik sunar; ister karmaşık ve büyük sorgularla, isterse çok sayıda küçük sorguyla çalışsınlar, her iki yaklaşım da verimli bir şekilde kullanılabilir. N+1 Sorgu desenini kullanmak, SQLite gibi gömülü veritabanlarında gereksiz süreçler arası iletişim (IPC) yükünü ortadan kaldırdığı için performans açısından bir dezavantaj yaratmaz, aksine kodun daha modüler ve yönetilebilir olmasına olanak tanıyabilir. Bu durum, veritabanı kullanım stratejileri hakkında yaygın kabul görmüş bazı varsayımları SQLite özelinde yeniden değerlendirmeyi gerektirir.
SQLite'ın mimarisi sayesinde, geleneksel veritabanlarında bir anti-desen olarak görülen çok sayıda küçük sorgu kullanmanın, bu gömülü veritabanında verimli ve hatta faydalı olabileceğini gösteriyor.