Bir yıldan uzun süredir söz dizimi vurgulama (syntax highlighting) kullanmadan programlama yapan yazar, bu tercihin ardındaki nedenleri ve faydalarını açıklıyor. Kullandığı editör Acme'nin bu özelliği sunmamasıyla başlayan bu deneyim, yazarın zamanla söz dizimi vurgulamanın yokluğuna alışmasını sağlamış ve hatta bazı avantajlarını keşfetmesine yol açmıştır. Başlangıçta kodun "gri bir sembol yığını" gibi görünse de, bu hisse hızla alışıldığını ve kodla etkileşime geçildikçe okunabilirliğin arttığını belirtiyor.
Yazar, söz dizimi hatalarını tespit etmede vurgulamanın bir miktar hız sağladığını kabul etmekle birlikte, bu tür hataların programlamanın en zorlayıcı kısmı olmadığını savunuyor. Kendi iş akışında, yazma, derleme ve test etme döngüsü sayesinde hataların kolayca fark edildiğini belirtiyor. Ayrıca, parantez ve tırnak eşleşmelerini kontrol etmek için Acme'de çift tıklama gibi alternatif yöntemler kullandığını ve bunun, düzenleme yapmak istediğinde ilgili bölgeyi seçme gibi ek faydalar sağladığını ifade ediyor.
Söz dizimi vurgulamasız kodlamanın en önemli faydası olarak, kodun "güzelliğine" karşı duyarlılığın artmasını gösteriyor. Bu durum, yazarın uzun satırlar veya yorum satırları arasına alınmış eski kod parçaları gibi anti-pattern'lerden kaçınmasını sağlıyor. Vurgulama varken yorum satırlarının grileşmesi nedeniyle birden fazla fonksiyon sürümünü yorum içinde tutma eğiliminde olduğunu, ancak şimdi eski sürümleri ayrı bir dosyaya kopyalayarak kodun temiz ve okunabilir kalmasını tercih ettiğini belirtiyor. Bu yaklaşım, kodun daha düzenli ve estetik olmasını teşvik ediyor.
Söz dizimi vurgulama olmadan kodlama yapmak, geliştiricilerin kodun estetiğine ve organizasyonuna daha fazla odaklanmasını sağlayarak daha temiz ve sürdürülebilir yazılım geliştirmeye teşvik edebilir.