Sıralı Dithering: Piksel Renklerini Yönetme Sanatı

Dithering'in temel amacı, sınırlı renk paletine sahip ekranlarda daha fazla renk varmış gibi bir illüzyon yaratmaktır. Bu serinin ikinci bölümü olan "Sıralı Dithering", her pikselin nihai rengini belirlemek için bir eşik haritası kullanan özel bir yöntemi inceliyor. Makale, bu yöntemin yalnızca siyah-beyaz görüntülemeye odaklandığını ve çok renkli dithering'i kapsamadığını belirtiyor. Temelde, bir görüntünün renklerini azaltma süreci olan niceleme ile başlarız. Gri tonlamalı bir görüntüyü sadece saf siyah ve beyaz gösterebilen bir ekrana dönüştürmek istediğimizde, her bir gri tonunu ya siyaha ya da beyaza çevirmemiz gerekir. Bu, basit bir eşik değeri belirleyerek yapılabilir: eşiğin altındaki tonlar siyah, üstündekiler beyaz olur.

Sıralı dithering'in özü, tek bir eşik yerine, farklı değerlere sahip birden fazla eşiği aynı anda kullanmaktır. Bu eşikler, bir eşik haritası oluşturur ve tek bir rengi nicelediğimizde siyah ve beyaz piksellerin bir karışımını elde etmemizi sağlar. Sonuç, orijinal parlaklığı yansıtır: daha parlak girişler daha fazla beyaz piksel, daha koyu girişler ise daha fazla siyah pikselle temsil edilir. Ancak, bu eşik haritasını bir görüntünün tamamına uyguladığımızda, haritanın düzenini doğrudan yansıtan dikey çizgiler gibi istenmeyen görsel kusurlar oluşabilir.

Bu sorunu çözmek için eşik haritasının düzenlenmesi gerekir. Burada Bayer matrix devreye girer. Bayer matrix, eşikleri 2x2'lik bir matris halinde düzenleyerek karakteristik bir çapraz tarama deseni oluşturur. Bu desen, siyah ve beyaz pikselleri birbirinden uzak tutarak dikey çizgiler gibi kusurları önler. Sonuç olarak, siyah ve beyaz piksellerin düzgün bir şekilde dağılmasıyla gri tonlamaların daha pürüzsüz bir şekilde harmanlandığı bir görüntü elde edilir. Ancak, makale 4 eşik seviyesiyle sınırlı kalındığında, tonlar arasındaki geçişlerin hala oldukça keskin olabileceğini ve daha iyi bir sonuç için daha fazla eşik seviyesine ihtiyaç duyulabileceğini belirtir.