Sir Clive Sinclair'ın elektrikli araçlara olan uzun süreli ilgisinin bir ürünü olan Sinclair C5, 1985 yılında piyasaya sürülen tek kişilik, bataryalı bir elektrikli yatar bisiklet (teknik olarak "electrically assisted pedal cycle") idi. 1980'lerin başında Sinclair Research'ün ev bilgisayarlarıyla büyük başarı yakalayan Sinclair, elektrikli araç pazarında da benzer bir başarıyı hedefliyordu. C5, daha önce C1 adıyla bilinen bir projeden evrildi ve bisiklet üreticilerinin lobi faaliyetleri sonucu değişen yasalarla birlikte, Lotus Cars tarafından tasarlanan şasiye ve polipropilen gövdeye sahip, elektrikle çalışan bir üç tekerlekli bisiklet olarak geliştirildi. Sinclair, C5'i giderek daha iddialı elektrikli araç serisinin ilki olarak görse de, halkın C5'e gösterdiği zayıf tepki nedeniyle takip modelleri çizim tahtasından öteye geçemedi.
10 Ocak 1985'teki gösterişli lansmanına rağmen, C5 İngiliz medyası tarafından pek coşkuyla karşılanmadı. Kötü yorumlar ve güvenlik endişeleri, aracın satış beklentilerini olumsuz etkiledi. Kısa menzili, saatte yalnızca 24 km maksimum hızı, çabuk biten bataryası ve hava koşullarına karşı korumasızlığı gibi sınırlamaları, çoğu kişinin ihtiyaçları için pratik olmaktan uzaktı. Otomobillere ve bisikletlere bir alternatif olarak pazarlanmasına rağmen, her iki grubun da ilgisini çekmedi. Lansmandan sonraki üç ay içinde üretim %90 oranında düşürüldü. Sinclair'ın iyimser tahminlerine rağmen satışlar hiçbir zaman düzelmedi ve üretim Ağustos 1985'te tamamen durduruldu. Üretilen 14.000 C5'ten yalnızca 5.000 adedi satılabildi ve üreticisi Sinclair Vehicles iflas etti.
Ticari bir fiyasko olarak nitelendirilse de, C5 zamanla koleksiyoncular için bir kült objeye dönüştü. Satılmayan binlerce C5, yatırımcılar tarafından satın alındı ve orijinal fiyatının çok üzerinde, hatta 6.000 sterlin gibi fahiş fiyatlara satıldı. Bu durum, C5'in başlangıçtaki başarısızlığına rağmen, otomotiv tarihinde ve popüler kültürde kendine özgü bir yer edinmesini sağladı.
Sinclair C5'in ticari başarısızlığı, yenilikçi fikirlerin pazar beklentileri ve pratik ihtiyaçlarla nasıl çelişebileceğini gösterirken, aynı zamanda bir ürünün zamanla nasıl bir kült objeye dönüşebileceğinin ilginç bir örneğini sunar.