OpenBSD on SGI: A Rollercoaster Story" başlıklı makale, BSD'de MIPS mimarisini desteklemenin uzun geçmişini ve SGI'ın ikonik iş istasyonlarını ele alıyor. Yazar, Risc/OS ve Ultrix gibi erken dönem Unix varyantlarının zaten BSD kod tabanına dayandığını belirtiyor. Anlatı, MIPS tabanlı SGI sistemlerinin bir alt kümesine odaklanarak okuyucuları SGI donanımının evrimini keşfetmeye davet ediyor.
Hikaye, akılda kalıcı SGI Indigo (1991) ile başlıyor, ardından Indy ve Indigo2 geliyor. Bu sistemler, o dönemin gri veya bej iş istasyonlarının aksine, canlı ve belirgin renkli kasalarıyla (Indigo için koyu mavi, Indy için açık mavi ve Indigo2 için teal) öne çıkıyordu. Bir diğer büyüleyici özellik ise her modelin açılışta çaldığı benzersiz kısa melodiydi, bu da bu makineleri inanılmaz derecede çekici kılıyordu. Bu estetik ve işlevsel çekicilik, meraklıların bu makinelerde BSD veya Linux çalıştırmak istemelerinin temel nedeniydi; sadece teknik olarak mümkün olduğu için değil, aynı zamanda bu makineler "en havalı" olarak kabul edildiği için.
Daha sonra SGI, 1996 sonunda Indy'nin yerine O2'yi ve 1997 başında Indigo2'nin yerine Octane'ı tanıttı. Her iki yeni sistem de renkli kasa geleneğini sürdürdü (O2 koyu mavi, Octane yeşil) ve genişleme için PCI kartlarını benimsedi; bu, SGI'ın iş istasyonu tasarımında ve yeteneklerinde bir evrimi işaret ediyordu.
SGI'ın benzersiz donanım tasarımı ve estetik çekiciliği, açık kaynak işletim sistemlerinin bu platformlarda popülerleşmesinde önemli bir rol oynamıştır.