İngiltere Yüksek Mahkemesi'nde görülen R v JBH davası, çevrimiçi rol yapma oyunu Old School Runescape'deki "altın parçalarının" 1968 tarihli Hırsızlık Yasası'nın 4. maddesi kapsamında "mal" teşkil edip etmediği sorusunu ele alıyor. Jagex Ltd. tarafından geliştirilen ve dünya genelinde yüz binlerce oyuncu tarafından oynanan bu oyunda, oyuncular avatarlarının yeteneklerini geliştirmek ve yeni seviyelere erişmek için oyun içi servet biriktiriyor. Bu servet, "altın parçaları" adı verilen token'lar şeklinde olup, oyun içi görevleri (odun kesme, madencilik gibi) tamamlayarak veya diğer oyuncularla takas ederek elde edilebiliyor.
Oyun içinde altın parçaları, oyuncuların eşyalar satın almasını veya diğer oyuncularla doğrudan ticaret yapmasını sağlayan bir "büyük takas" sistemi aracılığıyla el değiştirebiliyor. Ayrıca, oyuncular Jagex'ten gerçek parayla "tahvil" (bond) satın alabiliyor ve bu tahviller oyun içinde altın parçalarına dönüştürülebiliyor. Bu, gerçek dünyadaki paranın oyun içi servete dönüşmesinin tek resmi yolu olarak belirtiliyor. Bir tahvilin karşılığı olan altın miktarını oyun içi görevlerle kazanmak yaklaşık 15 saat sürebiliyor, bu da sanal paranın zaman ve emek açısından önemli bir değere sahip olduğunu gösteriyor.
Bu dava, sanal varlıkların hukuki statüsü ve gerçek dünyadaki yasaların dijital ekonomiye nasıl uygulanacağı konusunda önemli bir emsal teşkil ediyor. Mahkemenin vereceği karar, oyun içi öğelerin mülkiyet hakları, hırsızlık ve diğer suçlarla ilgili gelecekteki davalar için yol gösterici olacak ve dijital varlıkların hukuki tanımını şekillendirecek.
Bu karar, sanal dünyadaki varlıkların gerçek dünyadaki hukuki statüsüne dair önemli bir emsal teşkil ederek dijital ekonominin geleceğini etkileyebilir.