Kombinatoryal mantığın temel taşlarından biri olan S kombinatörü, fonksiyonel programlama ve lambda-kalkülüs gibi teorik bilgisayar bilimlerinin önemli alanlarında merkezi bir rol oynar. Bu kombinatör, basit ama güçlü bir yapıya sahiptir ve tanımı gereği üç argüman alır. Matematiksel olarak S x y z ⇒ (x z)(y z) şeklinde ifade edilirken, lambda-kalkülüs notasyonunda S = λ x y z. (x z)(y z) olarak gösterilir. Bu tanım, S'nin ilk argümanı üçüncü argümanla, ikinci argümanı da üçüncü argümanla uyguladıktan sonra elde edilen sonuçları birleştiren bir "uygulama ve birleştirme" mekanizması sunduğunu açıkça ortaya koyar. Bu özelliği, karmaşık fonksiyonel yapıların daha temel bileşenlere ayrıştırılmasında kritik bir öneme sahiptir.
S kombinatörünün önemi, serbest değişken içermeyen herhangi bir lambda ifadesinin yalnızca S, K ve I kombinatörleri kullanılarak eşdeğer bir kombinatör ifadesine dönüştürülebileceğini belirten güçlü bir teoremle daha da pekişir. Bu üçlü arasında S, genellikle en "ilgi çekici" ve temel olan olarak kabul edilir. I kombinatörü, I x = x şeklinde çalışan basit bir birim (identity) fonksiyonu iken, K kombinatörü K x y = x şeklinde sabit fonksiyonlar oluşturmak için kullanılır. Dahası, I kombinatörünün bile S ve K kullanılarak (S K K = I) ifade edilebilmesi, S kombinatörünün kombinatoryal mantıktaki üstün gücünü ve temel niteliğini vurgular. Bu durum, S'nin diğer temel kombinatörleri inşa etme yeteneğini gösterir ve onun neden bu kadar merkezi bir öneme sahip olduğunu açıklar; bu da onu fonksiyonel dillerin ve teorik bilgisayar bilimlerinin anlaşılmasında vazgeçilmez bir araç haline getirir.
S kombinatörü, fonksiyonel programlamanın ve lambda-kalkülüsün temelini oluşturan, karmaşık fonksiyonel yapıları basit bileşenlere indirgeyebilen ve diğer temel kombinatörleri inşa edebilen kritik bir yapı taşıdır.